Another Rabbit
လူတစ္ေယာက္ ခပ္သြက္သြက္ လမ္းေလ်ွာက္
ေနတယ္။အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမျဖစ္သူကို
႐ွင္းျပလို႔ေနတယ္။
"အေမ သားေနာက္မွာ ယုန္တစ္ေကာင္ လိုက္လာတယ္။ အဲ့ဒီ ယုန္ကခင္ခ်င္လို႔
လို႔ေျပာတာပဲ"။
"ယုန္ကေလး ပဲခင္လိုက္ေပါ့ သားရယ္ မိတ္ေဆြဖြဲ႔လိုက္ေပါ့"လို႔
မိန္းမႀကီးကအၾကံေပးတယ္။
ယုန္ရဲ႕ အရြယ္အစားက လူတစ္ရပ္စာေလာက္ ႐ွည္တာေတြ႔ရတယ္။
ယုန္က ဧည့္ခန္း မွာထိုင္ ၿပီး သူ႔ကို လက္
ဖက္ရည္ သြားေဖ်ာ္စမ္း လို႔ေျပာတယ္။
မေဖ်ာ္ႏိုင္ဘူးလို႔ သူေျပာတယ္။
"ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြေလ လက္ဖက္ရည္ သြားေဖ်ာ္" လို႔ ယုန္ကျပန္ေျပာတယ္။
အိမ္ေ႐ွ႕ခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး ယုန္က
တဟားဟား ရယ္ေနေရာပဲ။
အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ယုန္ရဲ႕ ရယ္သံကို
သူ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘူး ၿပီးေတာ့ သူ႔အေမလည္း ယုန္ကို ေတြ႔ပံုမရဘူး။
တစ္ေန႔လံုး ေနာက္က လိုက္ေႏွာက္ယွက္ေန
ေတာ့တာ။ရက္ေတြၾကာတဲ့ ထိအဲ့ဒီယုန္ အိမ္
မျပန္ဘူး။ သူကို ျပစ္တင္ေျပာ ဆိုလာတယ္။ ႐ိုင္းျပလာတယ္။ယုန္ရဲ႕ ပံုစံက ယုန္႐ိုင္း
တစ္ေကာင္နဲ႔ေတာင္တူလာတယ္။ အိမ္မွာဆို စကားျပန္မေျပာလည္းတစ္ခ်ိန္လံုး သူ႔ကို စကားေျပာေနေတာ့တာ။ေနာက္ပိုင္းရက္ေတြ သူ႔ကို ရန္စလာတယ္။
ယုန္ေကာင္ စကားေျပာေနတာ ေၾကာင့္
သူညေတြ အိပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။
ယုန္ကို ပစၥည္းေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္
ဓားေတြ နဲ႔ပစ္ေပါက္ေပမယ့္ ယုန္ကထိပံု
မရဘူး၊တစ္ေန႔ၿပီး တစ္ေန႔ ယုန္ကပိုဆိုး
လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကို သတ္ေသဖို႔ အထိေျပာ
လာတယ္။ သူရဲ႕ အသံုးမက်မႈေတြ သိမ္ငယ္
မႈေတြ ကို တစ္ခုခ်င္းစီ ေျပာေနေတာ့တာ။
အခ်ိန္တိုင္း သူ႔ကို sucideလုပ္ဖို႔နဲ႔ အိမ္ေခါင္း
ရင္းမွာ ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ၿပီး အဆံုးသတ္ဖို႔ လက္ေကာက္ဝတ္ကို ဓားနဲ႔ လွီးဖို႔ပဲ
တြန္းအား ေပးေနေတာ့တာ။
ေနာက္ရက္ေတြ မွာ သူတို႔ဆီ ေဆးဆရာ တစ္ေယာက္ေယာက္လာတယ္။
"ဒီရက္ပိုင္းေတြ မင္းလက္ဖက္စား ျဖစ္ေသးလား ထူးဆန္းတဲ့လက္ဖက္ေတြ ေပါ့။ကန္စြန္းရြက္ျပဳတ္ေရနဲ႔ထန္းလ်က္ရည္ေရာေသာက္ရင္ အဲ့ဒီယုန္ေပ်ာက္သြားမွာပါ"
ေဆးဆရာေျပာတာ မွန္တယ္လို႔ သူထင္တယ္။
သူေနာက္ပိုင္းရက္ေတြမွာယုန္ကိုမေတြ႔ရေတာ့ဘူး။
တစ္ေန႔သူ ထန္းလ်က္ဝယ္ရင္း ကန္စြန္းရြက္႐ွာ
ဖို႔ အေနာက္ဘက္ ေတာအုပ္ဆီသြားခဲ့တယ္။
သူ ကန္စြန္းရြက္ ခူးေနရင္း အေနာက္မွာ
တစ္ေယာက္ေယာက္ ရပ္ေနသလို ခံစား
ရတယ္။ ယုန္တစ္ေကာင္ပါပဲ ။ယုန္ရဲ႕
အရပ္က လူတစ္ရပ္ ႐ွည္တယ္။
သူတို႔အိမ္ကလာလည္ဖူးတဲ့ယုန္ကသူေနာက္ထပ္လိုက္ျပန္ၿပီ။
သူတေျဖးေျဖးေျခာက္ျခားလာတယ္။ ယုန္ဒီယုန္က သူ႔အနားမွာ အျမဲတမ္း ႐ွိေနခဲ့ပါလား။ၿပီးေတာ့ သူဟာကိုယ့္ကိုကိုယ္
သတ္ေသဖို႔ သူ႔ကိုတြန္းအားေပးေတာ့မွာ။
သူရဲ႕ အေၾကာက္တရား ေတြ သိမ္ငယ္မႈ
ေတြ ကိုလူမဆန္စြာ နင္းေခ် ခ်ဲ့ ကား ႏိွ္မ့္ခ်ေျပာ ဆိုေတာ့မွာ။
သူေၾကာက္လန္႔ ေျခာက္ျခားရင္း တစ္ခ်ိန္တည္း မွာေဒါသထြက္ မ်က္ရည္ဝဲရတယ္။
သူ႔ေဘးမွာ႐ွိတဲ့ သစ္ပင္က
ပုလင္းကြဲစနဲ႔ ယုန္ကို ထိုး မိတယ္။
တကယ္ကို သူေၾကာက္လို႔ပါ ။ကိုယ့္ကိုကိုယ္
ခုခံဖို႔ ႀကိဳးစားေနရင္း ျဖစ္သြားတာပါ။ ၿပီး
ေတာ့သူတို႔အိမ္ကယုန္ဆိုရင္ခဏေနေပ်ာက္သြား ေတာ့မွာေလ။ယုန္ရဲ႕ ရင္ဘတ္က ေသြးေတြ ထြက္ေနဆဲပဲ။ ယုန္လဲ က်သြားတယ္။
အမွန္က ယုန္ဟာ သူတို႔အိမ္က ယုန္မဟုတ္ပဲ ျပဇာတ္ကတဲ့ ယုန္တစ္ေကာင္ပါ။ လူစကားေျပာတဲ့.အသက္႐ွိတဲ့ ယုန္ေပါ့ေလ။ သူအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့သတိလစ္လဲက်တယ္။ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု လံုးေမ့သြားတယ္။
သူ႔ေခါင္းထဲမွာ ေရာေထြးလို႔ေနတယ္။
လမိုက္ညေတြ မွာ မိုးရြာတယ္။ အိမ္ေအာက္ထပ္က ေခြးကေလးရဲ႕ ကုတ္ျခစ္သံ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ အေနအထား မွာ မ်က္ေစာင္းထိုးနားက ေညာင္ပင္ရဲ႕ တြဲ
ေလာင္းက်ေနတဲ့ ကိုင္းေတြ ။ သူ႔အိမ္တံခါး
မွာလက္သည္းနဲ႔ ကုတ္ျခစ္သံ ၾကားရတယ္။
သူ တံခါးနားေရာက္ေတာ့ ယုန္တစ္ေကာင္
သူေ႐ွ႕မွာ ရပ္ေနတယ္။ သူတံခါးျပန္ပိတ္
လိုက္ၿပီး ဆုေတာင္းေနမိတယ္။" ေၾကာက္စရာ ကမာၻထဲ ကက်ေနာ့္ကို ကယ္ပါ ဘုရားသခင္ "
ယုန္က သူ့အခန္းေ႐ွ႕မွာ ရပ္ေနတယ္။
ခုဆို သူနဲ႔ ထိုင္ခံုကေလးသာ ျခားတယ္။
သူ ေဆးေသာက္ လို႔ေနတယ္။ မ်က္လံုးမွိတ္လိုက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေျပာေနတယ္၊
" ဒီရက္ပိုင္းေတြ မင္း ထူးဆန္းတဲ့ လက္ဖက္ေတြ စားျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား
ကန္စြန္းနဲ႔ ထန္းလ်က္ရည္ ေရာၿပီး
ေသာက္လိုက္ရင္ အဲ့ဒီယုန္ေပ်ာက္သြားမွာ။"
သူအခု ေဆးေသာက္ေန ပါတယ္၊
သူ႔မ်က္စိေ႐ွ႕က ယုန္သည္ လည္း
ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားပါ ေခ်။
သူ႔ေ႐ွ႕သို႔ပင္ တေျဖးေျဖး
တိုး၍ တိုး၍ လာေနေပၿပီ။
ဒိုဒို
(စာထဲက
ထူးဆန္းတဲ့ လက္ဖက္=လက္ဖက္တူရြက္တူ လို႔
အလြယ္ေခၚ ၾကပါတယ္။ ထူးဆန္းတဲ့ ေျမအေနအထား မိ်ဳးမွာသာ ေပါက္တက္ၾက
ၿပီး လက္ဖက္ရြက္နဲ႔ တူပါတယ္။
လက္ဖက္တူ ရြက္တူ စားတဲ့သူက
တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ခ်င္း စီရဲ႕ စိတၱဇ အလိုက္
သတၱဝါ အေကာင္မိ်ဴးစံု ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
လက္ဖက္စားတဲ့ လူတစ္ဦးပဲ အဲ့သတၱဝါ
ကိုေတြ႔ရမွာပါ။ေ႐ွ႕ပိုင္းရက္ေတြမွာ သူတို႔စကားေျပာၾကမယ္။
တေျဖးေျဖး နဲ႔အဆိုး ဘက္ေရာက္လာၿပီး ဖိအားေပးမယ္ တစ္ပတ္ေက်ာ္တဲ့ အခါ
အေျခအေနပိုဆိုးလာ တက္တယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။(အေတြးထဲက သတၱဝါဟာ
လူကို သတ္ေသဖို႔ တြန္းအားေပး လာတက္
ၾကတယ္။)ေဆးက ကန္စြန္းရြက္နဲ႔ ထန္းလ်က္ကို တစ္ပတ္တိတိဆတူျပဳတ္ ေသာက္ရမွာပါ။လက္ဖက္တူရြက္တူ
အေၾကာင္းကငယ္ငယ္က တြက္ပီ စာအုပ္ထဲက လို႔ထင္)
ေနတယ္။အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမျဖစ္သူကို
႐ွင္းျပလို႔ေနတယ္။
"အေမ သားေနာက္မွာ ယုန္တစ္ေကာင္ လိုက္လာတယ္။ အဲ့ဒီ ယုန္ကခင္ခ်င္လို႔
လို႔ေျပာတာပဲ"။
"ယုန္ကေလး ပဲခင္လိုက္ေပါ့ သားရယ္ မိတ္ေဆြဖြဲ႔လိုက္ေပါ့"လို႔
မိန္းမႀကီးကအၾကံေပးတယ္။
ယုန္ရဲ႕ အရြယ္အစားက လူတစ္ရပ္စာေလာက္ ႐ွည္တာေတြ႔ရတယ္။
ယုန္က ဧည့္ခန္း မွာထိုင္ ၿပီး သူ႔ကို လက္
ဖက္ရည္ သြားေဖ်ာ္စမ္း လို႔ေျပာတယ္။
မေဖ်ာ္ႏိုင္ဘူးလို႔ သူေျပာတယ္။
"ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြေလ လက္ဖက္ရည္ သြားေဖ်ာ္" လို႔ ယုန္ကျပန္ေျပာတယ္။
အိမ္ေ႐ွ႕ခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး ယုန္က
တဟားဟား ရယ္ေနေရာပဲ။
အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ယုန္ရဲ႕ ရယ္သံကို
သူ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘူး ၿပီးေတာ့ သူ႔အေမလည္း ယုန္ကို ေတြ႔ပံုမရဘူး။
တစ္ေန႔လံုး ေနာက္က လိုက္ေႏွာက္ယွက္ေန
ေတာ့တာ။ရက္ေတြၾကာတဲ့ ထိအဲ့ဒီယုန္ အိမ္
မျပန္ဘူး။ သူကို ျပစ္တင္ေျပာ ဆိုလာတယ္။ ႐ိုင္းျပလာတယ္။ယုန္ရဲ႕ ပံုစံက ယုန္႐ိုင္း
တစ္ေကာင္နဲ႔ေတာင္တူလာတယ္။ အိမ္မွာဆို စကားျပန္မေျပာလည္းတစ္ခ်ိန္လံုး သူ႔ကို စကားေျပာေနေတာ့တာ။ေနာက္ပိုင္းရက္ေတြ သူ႔ကို ရန္စလာတယ္။
ယုန္ေကာင္ စကားေျပာေနတာ ေၾကာင့္
သူညေတြ အိပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။
ယုန္ကို ပစၥည္းေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္
ဓားေတြ နဲ႔ပစ္ေပါက္ေပမယ့္ ယုန္ကထိပံု
မရဘူး၊တစ္ေန႔ၿပီး တစ္ေန႔ ယုန္ကပိုဆိုး
လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကို သတ္ေသဖို႔ အထိေျပာ
လာတယ္။ သူရဲ႕ အသံုးမက်မႈေတြ သိမ္ငယ္
မႈေတြ ကို တစ္ခုခ်င္းစီ ေျပာေနေတာ့တာ။
အခ်ိန္တိုင္း သူ႔ကို sucideလုပ္ဖို႔နဲ႔ အိမ္ေခါင္း
ရင္းမွာ ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ၿပီး အဆံုးသတ္ဖို႔ လက္ေကာက္ဝတ္ကို ဓားနဲ႔ လွီးဖို႔ပဲ
တြန္းအား ေပးေနေတာ့တာ။
ေနာက္ရက္ေတြ မွာ သူတို႔ဆီ ေဆးဆရာ တစ္ေယာက္ေယာက္လာတယ္။
"ဒီရက္ပိုင္းေတြ မင္းလက္ဖက္စား ျဖစ္ေသးလား ထူးဆန္းတဲ့လက္ဖက္ေတြ ေပါ့။ကန္စြန္းရြက္ျပဳတ္ေရနဲ႔ထန္းလ်က္ရည္ေရာေသာက္ရင္ အဲ့ဒီယုန္ေပ်ာက္သြားမွာပါ"
ေဆးဆရာေျပာတာ မွန္တယ္လို႔ သူထင္တယ္။
သူေနာက္ပိုင္းရက္ေတြမွာယုန္ကိုမေတြ႔ရေတာ့ဘူး။
တစ္ေန႔သူ ထန္းလ်က္ဝယ္ရင္း ကန္စြန္းရြက္႐ွာ
ဖို႔ အေနာက္ဘက္ ေတာအုပ္ဆီသြားခဲ့တယ္။
သူ ကန္စြန္းရြက္ ခူးေနရင္း အေနာက္မွာ
တစ္ေယာက္ေယာက္ ရပ္ေနသလို ခံစား
ရတယ္။ ယုန္တစ္ေကာင္ပါပဲ ။ယုန္ရဲ႕
အရပ္က လူတစ္ရပ္ ႐ွည္တယ္။
သူတို႔အိမ္ကလာလည္ဖူးတဲ့ယုန္ကသူေနာက္ထပ္လိုက္ျပန္ၿပီ။
သူတေျဖးေျဖးေျခာက္ျခားလာတယ္။ ယုန္ဒီယုန္က သူ႔အနားမွာ အျမဲတမ္း ႐ွိေနခဲ့ပါလား။ၿပီးေတာ့ သူဟာကိုယ့္ကိုကိုယ္
သတ္ေသဖို႔ သူ႔ကိုတြန္းအားေပးေတာ့မွာ။
သူရဲ႕ အေၾကာက္တရား ေတြ သိမ္ငယ္မႈ
ေတြ ကိုလူမဆန္စြာ နင္းေခ် ခ်ဲ့ ကား ႏိွ္မ့္ခ်ေျပာ ဆိုေတာ့မွာ။
သူေၾကာက္လန္႔ ေျခာက္ျခားရင္း တစ္ခ်ိန္တည္း မွာေဒါသထြက္ မ်က္ရည္ဝဲရတယ္။
သူ႔ေဘးမွာ႐ွိတဲ့ သစ္ပင္က
ပုလင္းကြဲစနဲ႔ ယုန္ကို ထိုး မိတယ္။
တကယ္ကို သူေၾကာက္လို႔ပါ ။ကိုယ့္ကိုကိုယ္
ခုခံဖို႔ ႀကိဳးစားေနရင္း ျဖစ္သြားတာပါ။ ၿပီး
ေတာ့သူတို႔အိမ္ကယုန္ဆိုရင္ခဏေနေပ်ာက္သြား ေတာ့မွာေလ။ယုန္ရဲ႕ ရင္ဘတ္က ေသြးေတြ ထြက္ေနဆဲပဲ။ ယုန္လဲ က်သြားတယ္။
အမွန္က ယုန္ဟာ သူတို႔အိမ္က ယုန္မဟုတ္ပဲ ျပဇာတ္ကတဲ့ ယုန္တစ္ေကာင္ပါ။ လူစကားေျပာတဲ့.အသက္႐ွိတဲ့ ယုန္ေပါ့ေလ။ သူအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့သတိလစ္လဲက်တယ္။ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု လံုးေမ့သြားတယ္။
သူ႔ေခါင္းထဲမွာ ေရာေထြးလို႔ေနတယ္။
လမိုက္ညေတြ မွာ မိုးရြာတယ္။ အိမ္ေအာက္ထပ္က ေခြးကေလးရဲ႕ ကုတ္ျခစ္သံ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ အေနအထား မွာ မ်က္ေစာင္းထိုးနားက ေညာင္ပင္ရဲ႕ တြဲ
ေလာင္းက်ေနတဲ့ ကိုင္းေတြ ။ သူ႔အိမ္တံခါး
မွာလက္သည္းနဲ႔ ကုတ္ျခစ္သံ ၾကားရတယ္။
သူ တံခါးနားေရာက္ေတာ့ ယုန္တစ္ေကာင္
သူေ႐ွ႕မွာ ရပ္ေနတယ္။ သူတံခါးျပန္ပိတ္
လိုက္ၿပီး ဆုေတာင္းေနမိတယ္။" ေၾကာက္စရာ ကမာၻထဲ ကက်ေနာ့္ကို ကယ္ပါ ဘုရားသခင္ "
ယုန္က သူ့အခန္းေ႐ွ႕မွာ ရပ္ေနတယ္။
ခုဆို သူနဲ႔ ထိုင္ခံုကေလးသာ ျခားတယ္။
သူ ေဆးေသာက္ လို႔ေနတယ္။ မ်က္လံုးမွိတ္လိုက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေျပာေနတယ္၊
" ဒီရက္ပိုင္းေတြ မင္း ထူးဆန္းတဲ့ လက္ဖက္ေတြ စားျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား
ကန္စြန္းနဲ႔ ထန္းလ်က္ရည္ ေရာၿပီး
ေသာက္လိုက္ရင္ အဲ့ဒီယုန္ေပ်ာက္သြားမွာ။"
သူအခု ေဆးေသာက္ေန ပါတယ္၊
သူ႔မ်က္စိေ႐ွ႕က ယုန္သည္ လည္း
ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားပါ ေခ်။
သူ႔ေ႐ွ႕သို႔ပင္ တေျဖးေျဖး
တိုး၍ တိုး၍ လာေနေပၿပီ။
ဒိုဒို
(စာထဲက
ထူးဆန္းတဲ့ လက္ဖက္=လက္ဖက္တူရြက္တူ လို႔
အလြယ္ေခၚ ၾကပါတယ္။ ထူးဆန္းတဲ့ ေျမအေနအထား မိ်ဳးမွာသာ ေပါက္တက္ၾက
ၿပီး လက္ဖက္ရြက္နဲ႔ တူပါတယ္။
လက္ဖက္တူ ရြက္တူ စားတဲ့သူက
တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ခ်င္း စီရဲ႕ စိတၱဇ အလိုက္
သတၱဝါ အေကာင္မိ်ဴးစံု ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
လက္ဖက္စားတဲ့ လူတစ္ဦးပဲ အဲ့သတၱဝါ
ကိုေတြ႔ရမွာပါ။ေ႐ွ႕ပိုင္းရက္ေတြမွာ သူတို႔စကားေျပာၾကမယ္။
တေျဖးေျဖး နဲ႔အဆိုး ဘက္ေရာက္လာၿပီး ဖိအားေပးမယ္ တစ္ပတ္ေက်ာ္တဲ့ အခါ
အေျခအေနပိုဆိုးလာ တက္တယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။(အေတြးထဲက သတၱဝါဟာ
လူကို သတ္ေသဖို႔ တြန္းအားေပး လာတက္
ၾကတယ္။)ေဆးက ကန္စြန္းရြက္နဲ႔ ထန္းလ်က္ကို တစ္ပတ္တိတိဆတူျပဳတ္ ေသာက္ရမွာပါ။လက္ဖက္တူရြက္တူ
အေၾကာင္းကငယ္ငယ္က တြက္ပီ စာအုပ္ထဲက လို႔ထင္)
Comments
Post a Comment