ႏွင္းဆီၿပံဳး

သံုးခါနမ္းမွ ပြင့္မဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္႐ွိတယ္။ ပန္းကေလးဟာ အိုေဟာင္းေနတဲ့ ဥယာဥ္ကေလးရဲ႕ ေရမႊားေလးေတြ နားမွာ
ေပါက္တယ္။တစ္ေန႔မွာ မိန္းကေလးတစ္
ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး ပန္းကေလးကို ငုပ္နမ္း လိုက္တယ္။ပန္းပြင့္ျဖဴ ေလးဟာ သူ
မ ရဲ ့အိပ္မက္ထဲမွာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ စိုးမိုးေန
ခဲ့တာ။အိပ္မက္ထဲမွာ ပန္းကေလးက သူမကို
အားေပးစကား ေျပာတယ္။ ေျမာက္ျမားစြာ
ေသာ ပံုျပင္ေတြ အိပ္မက္ထဲမွာ ေျပာျဖစ္ခဲ့
ၾကရဲ႕။ပန္းကေလးကို နမ္းေနရင္းက ခါတိုင္း
ျမင္ေနက် အလင္းေရာင္ေတြ မျမင္ရေတာ့ဘူး
အေ႐ွ႕က အေမွာင္ထုထဲ ေခါင္းေလာင္းသံ
ေလးေတြၾကားတယ္။ ပန္းကေလး ရဲ႕ႏူးညံစြာ
ရယ္ေမာ ေနတဲ့အသံေတြ သူမေ႐ွ႕က ပန္းက
ေလးဟာ မျမင္ႏိုင္တဲ့ အေမွာင္ထု တစ္ေနရာ
ကေတးဆိုေနပါတယ္။ ႏွင္းဆီျဖဴ ရဲ႕ ႏွစ္လို
ဖြယ္ ေမႊးရနံေတြ ပြင့္ဖတ္ကေလးေတြကို အ
ေမွာင္ထုၾကားက အနမ္းေပးလိုက္ပါရဲ႕ကြယ္။
ဒုတိယ တစ္ခါ အနမ္းလက္ေဆာင္ ေပးျခင္းပါ
သူမနားက ေခ်ာင္းေရစီးသံ တေဝါေဝါနဲ႔ၾကား
ရတယ္။ ခပ္ေဝးေဝးမွာ ေခါင္းေလာင္းထိုးသံ
နဲ႔ အရင္က ၾကားခဲ့ဖူးတဲ့ ၿမိဳ႕ေနလူတန္းစား
ေတြရဲ႕ ပံုမွန္ သြားလာ လႈပ္႐ွားေနသံေတြ။
ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ ကြယ္ ေနာက္ဆံုးႀကိမ္ေပါ့
ပြင့္ဖတ္ေတြ ၾကား တိုးကပ္သြားရင္း က ႏႈတ္
ခမ္းတစ္ဝက္မွာ ေသြးေတြ စိုစြတ္လာတယ္။
တစ္မူထူးျခားတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု အေ႐ွ႕မွာ ျဖစ္
ေနသလိုပဲ။သူမကို တစ္ေယာက္ေယာက္
ေငးၾကည့္ ေနတယ္။ အဲ့ဒီတစ္ေယာက္ဆီက
ပဲ ႏွင္းဆီပန္းရနံ႔ ရတယ္။ခပ္ေဝးေဝးက လူ
တစ္ေယာက္က ႏွင္းဆီနံ႔ေတြ ႐ွိတဲ့ေနရာကို
ရည္ရြယ္ၿပီး ေျပာတယ္"သူမ နဲ႔ နန္းေတာ္က
ပက္သက္ ပိုင္ဆိုင္မႈ ေတြ ႏွစ္ခုထဲက တစ္ခု
ကို ​ေရြးခ်ယ္​ ရမွာ ျဖစ္တယ္တဲ့"။ သူမ လက္
ဖဝါး ေပၚမွာ ႏွင္းဆီနံ႔ေတြ ႐ွပ္ေျပးသြားတယ္
ပြင့္ဖတ္ တစ္ခု သူမလက္ေပၚ ေႂကြက်သလို
မိ်ဳး ေလ။သူမေလ အခုဆို မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းနဲ႔
သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ေတြကို ျမင္ႏိုင္ၿပီ
ခပ္ေဝးေဝးမွာ သက္တန္႔တစ္ခု ျဖာက် ေနရဲ႕။
အေ႐ွ႕ဘက္ ဆီက နန္းေတာ္ ၿမိဳ႕႐ိုးေတြ တ
ေျဖး ေျဖး အုတ္ခ်ပ္ေတြ ကြာက်ကုန္တယ္။
နန္းေတာ္ တစ္ခု လံုးေျမႀကီးထဲ တေျဖးေျဖး
တိမ္ျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္ ။သူမ ေ႐ွ႕မွာ ခုဆို
လူတစ္ေယာက္ ရပ္ေနတယ္။ သူျပံဳးတယ္
အဲ့ဒီ အျပံဳးကို သူမနာမည္ တပ္တယ္
"ႏွင္းဆီျပံဳး"ပဲ။ႏွင္းဆီ ရနံ႔ေတြ လည္း ရေန
ေလရဲ႕ ..။ေလ အေဝွ့မွာ သူမလည္း ျပံဳး ျဖစ္
ခဲ့တယ္ သူ႔လိုမိ်ဳး ႏွင္းဆီျပံဳး ေတာ့ မဟုတ္ေခ်။

ဒိုဒို
26.6.2017