လြတ္လပ္ေရး ေျပးခုန္ ဘီစကြက္စားပြဲ
သူမ ငယ္ငယ္က လြတ္လပ္ေရး ေန႔ေတြထဲက တစ္ရက္မွာေပါ့။
အဲ့ဒီအခ်ိန္ကေက်ာင္းမွာ ၿပိဳင္ပြဲေတြ႐ွိခဲ့ က်င္းပခဲ့ၾကေသးတယ္။
႐ိုး႐ိုးေအးေအး ခပ္မိႈင္းမိႈင္းေနတဲ့ အရပ္႐ွည္႐ွည္
ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ဟာေက်ာင္းရဲ႕ အေျပးၿပိဳင္ပြဲမွာ ဝင္ပါခဲ့တယ္ ေလ။
တာထြက္ကေနစေျပးၾကရတယ္။
ကေလးမေလး က အရပ္႐ွည္ ေျခတံ႐ွည္႐ွည္နဲ႔ ဆိုေတာ့
ပန္းတိုင္နဲ႔ အနီးဆံုးေနရာမွာ႐ွိတဲ့ ဘီစကြတ္ေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ေနရာကို ေရာက္လာတယ္။
ကေလးတစ္ေယာက္စီ အတြက္ ဘီစကြတ္ တစ္ခ်ပ္ ခ်ိတ္ဆြဲထား ေပးတယ္။
ကေလးမေလးဟာ သူမရဲ႕႐ွည္သြယ္တဲ့ အရပ္နဲ႔ ေတာင္
ေျခေထာက္ကေလးေထာက္လို႔ ဘီစကြတ္ကို ကိုက္ရ႐ွာတယ္ ။
နည္းနည္းပဲ ကိုက္မိၿပီးကိုက္မိတဲ့ အပိုင္းစေလးကို ကေလးမေလး စားေနတုန္း
သြက္လက္တဲ့ ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ သူမရဲ႕ ေဘးနားကို ေရာက္လာၾက ။
ေျခတံ တိုတဲ့ ကေလးေတြက သူတို႔နဲ႔အရမ္းႀကီးျမင့္တဲ့ ႀကိဳးကိုခုန္စြ ၿပီးကိုက္ရ။
ကေလးမေလးရဲ႕အာရံုက ပြဲၾကည့္ေနတဲ့လူႀကီးေတြဆီေရာက္သြားတယ္။
လူႀကီးေတြဟာ ကေလးေတြ ဘီစကြတ္ အငမ္းမရစားေနတဲ့ပံုေတြကို
ေလွာင္ျပံဳး ၊ခပ္ေထ့ေထ့ သေရာ္ျပံဳးေတြနဲ႔ေငးၾကည့္ေနခဲ့တာ
" ငါ...ငါတို႔ ဟာ လူႀကီးေတြရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရးစက္
႐ုပ္ေတြ တဲ့ လား
သူတို႔ဟာ တစ္ခ်ိန္လံုး ငါတို႔ရဲ႕လြဲေခ်ာ္မႈေတြကို
ထိုင္ၾကည့္ ဟားတိုက္ေနခဲ့တာပါလား "
အဲ့ဒီအေတြးနဲ႔ ကေလးမေလးဟာ အခ်ိန္တစ္ခုလံုး ဘီစကြတ္ကို ကိုက္လို႔ မရခဲ့႐ွာဘူး ။
ကိုက္မရရာကေန ထပ္ၿပီးႀကိဳးစားကိုက္စားဖို႔လည္း မေတြးေတာ့ဘူး တဲ့ ။
ကေလးမေလးဟာ စိတ္ေျခာက္ခ်ားဖြယ္
အေျခအေနတစ္ခုမွာ အၾကာႀကီးရပ္လို႔
ၿပိဳင္ပြဲ ၿပီးသြားခဲ့ၿပီး
ကေလးေတြ အားလံုးနီးပါးက အခ်ိန္အပိုင္း
အျခား မတူညီစြာနဲ့ ပန္းတိုင္ေရာက္ လာခဲ့ၾကတယ္
ဘီစကြတ္ ႀကိဳးတန္းနား ေတြေတြေလး
ရပ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးက
ႀကိဳးတန္းက ဘီစကြတ္တစ္ခ်ပ္ကို ျဖဳတ္လို႔ လာေကြၽးတယ္
" ေျပးေတာ့ ကေလး" တဲ့
" ဟင့္အင္း သမီး မေျပးခ်င္ဘူး
ေျပးလည္း မေျပးေတာ့ဘူး"
လို႔ ေျပာၿပီး ကေလးမေလးဟာ ကစားဝိုင္းထဲက
ထြက္လာခဲ့တယ္
ဒိုဒို
4.1.201
အဲ့ဒီအခ်ိန္ကေက်ာင္းမွာ ၿပိဳင္ပြဲေတြ႐ွိခဲ့ က်င္းပခဲ့ၾကေသးတယ္။
႐ိုး႐ိုးေအးေအး ခပ္မိႈင္းမိႈင္းေနတဲ့ အရပ္႐ွည္႐ွည္
ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ဟာေက်ာင္းရဲ႕ အေျပးၿပိဳင္ပြဲမွာ ဝင္ပါခဲ့တယ္ ေလ။
တာထြက္ကေနစေျပးၾကရတယ္။
ကေလးမေလး က အရပ္႐ွည္ ေျခတံ႐ွည္႐ွည္နဲ႔ ဆိုေတာ့
ပန္းတိုင္နဲ႔ အနီးဆံုးေနရာမွာ႐ွိတဲ့ ဘီစကြတ္ေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ေနရာကို ေရာက္လာတယ္။
ကေလးတစ္ေယာက္စီ အတြက္ ဘီစကြတ္ တစ္ခ်ပ္ ခ်ိတ္ဆြဲထား ေပးတယ္။
ကေလးမေလးဟာ သူမရဲ႕႐ွည္သြယ္တဲ့ အရပ္နဲ႔ ေတာင္
ေျခေထာက္ကေလးေထာက္လို႔ ဘီစကြတ္ကို ကိုက္ရ႐ွာတယ္ ။
နည္းနည္းပဲ ကိုက္မိၿပီးကိုက္မိတဲ့ အပိုင္းစေလးကို ကေလးမေလး စားေနတုန္း
သြက္လက္တဲ့ ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ သူမရဲ႕ ေဘးနားကို ေရာက္လာၾက ။
ေျခတံ တိုတဲ့ ကေလးေတြက သူတို႔နဲ႔အရမ္းႀကီးျမင့္တဲ့ ႀကိဳးကိုခုန္စြ ၿပီးကိုက္ရ။
ကေလးမေလးရဲ႕အာရံုက ပြဲၾကည့္ေနတဲ့လူႀကီးေတြဆီေရာက္သြားတယ္။
လူႀကီးေတြဟာ ကေလးေတြ ဘီစကြတ္ အငမ္းမရစားေနတဲ့ပံုေတြကို
ေလွာင္ျပံဳး ၊ခပ္ေထ့ေထ့ သေရာ္ျပံဳးေတြနဲ႔ေငးၾကည့္ေနခဲ့တာ
" ငါ...ငါတို႔ ဟာ လူႀကီးေတြရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရးစက္
႐ုပ္ေတြ တဲ့ လား
သူတို႔ဟာ တစ္ခ်ိန္လံုး ငါတို႔ရဲ႕လြဲေခ်ာ္မႈေတြကို
ထိုင္ၾကည့္ ဟားတိုက္ေနခဲ့တာပါလား "
အဲ့ဒီအေတြးနဲ႔ ကေလးမေလးဟာ အခ်ိန္တစ္ခုလံုး ဘီစကြတ္ကို ကိုက္လို႔ မရခဲ့႐ွာဘူး ။
ကိုက္မရရာကေန ထပ္ၿပီးႀကိဳးစားကိုက္စားဖို႔လည္း မေတြးေတာ့ဘူး တဲ့ ။
ကေလးမေလးဟာ စိတ္ေျခာက္ခ်ားဖြယ္
အေျခအေနတစ္ခုမွာ အၾကာႀကီးရပ္လို႔
ၿပိဳင္ပြဲ ၿပီးသြားခဲ့ၿပီး
ကေလးေတြ အားလံုးနီးပါးက အခ်ိန္အပိုင္း
အျခား မတူညီစြာနဲ့ ပန္းတိုင္ေရာက္ လာခဲ့ၾကတယ္
ဘီစကြတ္ ႀကိဳးတန္းနား ေတြေတြေလး
ရပ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးက
ႀကိဳးတန္းက ဘီစကြတ္တစ္ခ်ပ္ကို ျဖဳတ္လို႔ လာေကြၽးတယ္
" ေျပးေတာ့ ကေလး" တဲ့
" ဟင့္အင္း သမီး မေျပးခ်င္ဘူး
ေျပးလည္း မေျပးေတာ့ဘူး"
လို႔ ေျပာၿပီး ကေလးမေလးဟာ ကစားဝိုင္းထဲက
ထြက္လာခဲ့တယ္
ဒိုဒို
4.1.201
Comments
Post a Comment