ေဘးအိမ္ကဘြား

ဘဝဟာ ေရပြက္ပမာ
ဘဝဟာ ပံုေသကားခ်ပ္
ဘဝဟာ အဓိပၸါယ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့
ေဆးေရးပန္းခ်ီ လို႔
ထင္ေနသူတစ္ေယာက္ဟာ

စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္းေတြနဲ႔အတူ
ေတြးေတာျခင္းပါေပ်ာက္ဆံုးသြားတယ္။
ဒီအခါသူ႔ေခါင္းထဲမွာ ငယ္စဥ္ကအေတြးေတြဝင္ေရာက္လာခဲ့။
အမ်ားအထင္ကေတာ့"သူငယ္ျပန္ျခင္း"

ကိုယ္ကေတာ့
"ျဖဴ စင္တဲ့ကေလးဘဝ
 အသစ္ျပန္လည္ေမြးဖြားခဲ့ျခင္း"
ရည္ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။

အဘြားဟာကေလးတစ္ဖန္ျဖစ္လာခဲ့။
ဘြားရဲ႕အသစ္တစ္ဖန္ေမြးဖြားျခင္းဟာ
ျဖဴ စင္ျခင္းနဲ႔အတူစတင္တယ္။

ရြယ္တူေတြဟာ အခ်င္​းခ်င္း အႏိုင္က်င့္ခ်င္ၾကတယ္။
သူငယ္ခ်င္းအရင္းေတာင္ အျမဲအႏိုင္လိုခ်င္တယ္။
ဝမ္းနည္းမႈကက် တဲ့ မ်က္ရည္ေတြေတာင္
အရသာခံၿပီးျပံဳး ၾကည့္တက္ၾကတယ္။

ဘြားဟာ အႏိုင္မက်င့္ဘူး။
ဘြားဟာႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတယ္။

ဘြားဟာ ကေလးတိုင္းကို
ကြက္ကီးေကြၽးတယ္။

အိမ္ေ႐ွ႕ခံုတန္းေလးမွာထိုင္ၿပီး
ဘြားဟာေနေရာင္ေၾကာင့္
အေရာင္မွိန္သြားတဲ့သက္တန္႔ကို ေဆးျပန္သုတ္ေပးခ်င္တဲ့
အေၾကာင္းပဲစဥ္းစားတယ္။

မိုးကုတ္​စက္​၀ိုင္း​နဲ႔ေျမျပင္ဟာ
ဘာေၾကာင့္ မေပါင္းစံုလဲကိုပဲ စဥ္းစားတယ္။

ဘြားဟာလူႀကီးေတြလိုမဆူတက္ဘူး။
ကေလးေတြလိုလည္း အႏိုင္မက်င့္တက္ဘူး။
ဘြားဟာ သူ႔ဆီလာရင္ဘီစကြက္ေကြၽးတယ္။
သၾကားလံုးေကြၽးတယ္။

တုန္႔ျပန္ေမတာၱအျဖစ္
ပန္းသီးေတြနဲ႔သၾကားလံုးေတြ
အိမ္ကယူလာျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။
မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ဒီေန႔က အိမ္မွာပန္းသီးေတြေပ်ာက္ခဲ့တယ္ေလ။
တရားခံ ကေတာ့ကိုယ္ပဲေပါ့။

ဘြားဟာ ကာတြန္းစာအုပ္ေတြ ဖတ္ျပရင္
က်ိဳးေနတဲ့ ေ႐ွ႕သြားႏွစ္ေခ်ာင္း ေပၚေအာင္လည္း
ရယ္တက္ေသးတယ္။
ေနမေကာင္းရင္လည္းဘြားဆီသြားတာပဲ။
ဘြားဟာ ေအးစက္တဲ့ လက္ကိုလည္း
ေနြးေထြးေအာင္
ဖမ္းဆုပ္ထားေပးတတ္တယ္။

ဘြားဟာ သီခ်င္းဆို သိပ္တတ္တယ္။
ဘြားဟာ ပံုျပင္ေတြ ေျပာျပ တတ္တယ္။

ဘြားဟာခ်စ္ျခင္းတရား
အေၾကာင္းပဲသိတယ္။
အမုန္းတရားကိုသူမသိဘူး။

ဘြားဟာ အမွန္တရားျဖဴ ကို ပဲသိတယ္။
ခရမ္းေရာင္မုသားေတြကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာ ေတာင္တန္းေတြနဲ႔ျမက္ခင္းျပင္ရဲ႕
စိမ္းလန္းမႈကိုပဲသိတယ္။
ေတာျပန္းမႈေတြကိုသူမသိဘူး။

ဘြားဟာလတ္ဆတ္တဲ့သီးႏွံေတြ
အေၾကာင္းပဲသိတယ္။
ပိုးသတ္ေဆးနဲ႔ကင္ဆာေရာဂါေတြကိုသူမသိဘူး

ဘြားဟာေက်းငွက္ေတြရဲ႕
သာယာနားဝင္ခ်ိဳတဲ့အသံ ကိုပဲသိတယ္။
ေလာစပီကာအသံေတြကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာ လမင္းနဲ႔ပင္လယ္
ဆက္စပ္မႈကို ပဲသိတယ္။
သိပၸံပညာအေၾကာင္းကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာ ေကာင္းကင္ျပာရွင္းလင္း လွပဖို႔
တိမ္ေတြကို တံျမတ္နဲ႔လွဲဖို ႔ပဲသိတယ္။
အက္စစ္မိုးေတြ အေၾကာင္းကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာ တိမ္ေတြနဲ႔ျမဴ ႏွင္းေတြ
အေၾကာင္းပဲသိတယ္။
ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္ကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္ေတြရဲ႕
ဆန္းၾကယ္လွပမႈကို ပဲသိတယ္။
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာျခင္း
အေျကာင္းကိုသူမသိဘူး။

ဘြားဟာ သာယာတဲ့ကမာၻႀကီးကို ပဲသိတယ္။ပူေႏြးေနတဲ့ carbon dioxide
ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ကမာၻကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာ လူတစ္ဖက္သားကို
ခ်ီးမြမ္းဖို႔ပဲသိတယ္။
တစ္ဖက္သားကို
ဘယ္လိုtrollရမယ္ဆိုတာ နားမလည္ဘူး။

ဘြားဟာ ျပဇာတ္ေတြ ပဲသိတယ္။
အႏုျမဴ ဘုံုးေတြအေၾကာင္းကို သူမသိဘူး။

ဘြားဟာသူစိမ္းေတြလည္း အိမ္ေခၚထမင္းေကြၽးတာပဲ။
ေနာက္ကြယ္မွာဝွက္ထားတဲ့ ဓားသြားကိုသူမသိဘူး။

ဘြားဟာစိတ္ညစ္ရင္ငိုဖို႔ပဲေတြးတယ္။
သူမ်ားကိုအေကာက္ၾကံဖို႔
႔ယုတ္မာဖို႔သူမေတြးဘူး။

ဘြားဟာေတြ႔ဆံုဖို႔ပဲေတြးတယ္။ခြဲခြာဖို႔မေတြးခဲ့ဘူး။
ဘြားဟာ သူ႔အေပၚေလွာင္ေျပာင္ခဲ့သူေတြ
ကိုလည္းပဲ သၾကားလံုး ေကြၽးတာပဲ။

ဘြားဟာရည္မွန္းခ်က္ေတြ နားမလည္ဘူး။
ဒါေပမယ့္
စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းတရားကိုေတာ့
ေကာင္းေကာင္းနားလည္တယ္။

အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ဘြားဟာ
လူေတြရဲ႕မွတ္ဉာဏ္ထဲက
တျဖည္းျဖည္းကြယ္ေပ်ာက္လာရတယ္။

ဒုတိယတန္းရဲ ႕စာေမးပြဲဟာ
ဘြားလိုလူကိုေတာင္
ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္႐ွိေစခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ဘြားဟာေသဆံုးသြားခဲ့
စာေမးပြဲေၾကာင့္
ဘြားရဲ႕ရက္လည္ေတာင္မေရာက္ျဖစ္ခဲ့။
ခံုတန္းေလးကိုေငးၾကည့္ေနမိတယ္။

ဒီခ်ိန္ဆိုဘြား႐ွိေနမွာ
မျမင္ရေပမယ့္မွန္းဆၾကည့္မိတယ္
ေဟာဟိုမွာ.. ဘြား႐ွိေနတယ္..

နီးစပ္ေႏွာင္တြယ္တဲ့ခံစားခ်က္တစ္ခုဟာ
ခ်က္​ခ်င္​းဆိုသလို
ျပန္လည္ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။
ေျခလွမ္းေတြကို
ခံုတန္းေလးဆီ ဦးတည္လိုက္တယ္။

ခံုတန္းေလးေပၚမွာထိုင္
တိမ္ေတြကို လက္ညိွ ုးထိုးရင္း
ခ်စ္ျခင္းေမတာၱ အေၾကာင္းကို
ဘြားကို တစ္ဖန္ ျပန္ေျပာျပရအံုးမယ္ေလ။

(ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟူသည္ႏွစ္ကာလ႐ွည္ၾကာ
ၿပီျဖစ္သည့္တိုင္ ေသဆံုးမသြားပါေခ် ။)

ဒိုဒို