အေဖနဲ႔အတူရထားစီးျခင္း

ေမး :အေဖ
႐ုပ္႐ွင္ ဂီတ ပန္းခ်ီ စာေပ ကာတြန္း အစ႐ွိတဲ့
ခံစားမႈေတြနဲ႔ ေဝးကြာတဲ့လူေတြဟာ
ခ်စ္ႏိုင္ပါ့မလား
ေျပာခ်င္တာက
ရင္ထဲက နက္နက္နဲနဲ ခ်စ္တတ္ပါ့မလား?

ေျဖ :အဲ့သည္လိုေတာ့ မ႐ွိဘူးသမီးရဲ႕
လူအားလံုး ဟာ ခ်စ္ႏိုင္ပါတယ္
ခ်စ္တတ္ပါတယ္
ႏို႔ေပမယ့္ ပန္းခ်ီ အႏုပညာအစ႐ွိသျဖင့္
ခံစားတတ္သူေတြကေတာ့
 ပိုၿပီး အထိနာရတာေပါ့ေလ

အေဖဟာ တိတ္ဆိတ္သြားပါတယ္(အဲ့ဒီ အ
ခ်ိန္မွာ ဖတ္ဖူးတဲ့စာအုပ္ထဲက "မင္းသားေလး
က ဘာမွျပန္မေျပာေပ" ဆိုတဲ့စာသားကို
သတိရမိတယ္)

အေဖဟာ ရထားဘူတာတစ္ေလ်ွာက္
ႏွစ္ကာလေတြကို ေငးေမာၾကည့္ေနခဲ့တယ္

မင္းသားေလးဟာ ေနဝင္ဆည္းဆာ ေငးေမာ
ေနသလိုမိ်ဳး စကားတစ္ခြန္းမေျပာပဲ
တိတ္ဆိတ္လ်က္ အားလံုးကို
ေငးေမာေနလိုက္ၾကတယ္

" အေဖ သမီးေလ ဘဝတစ္ခုလံုးကို
scan ဖတ္ၾကည့္ခဲ့တယ္
ေက်ာင္းတက္တဲ့ဘဝမွာ
ေငးေမာခ်ိန္ေတြ ၾကံဖန္႐ွာေဖြခဲ့ၾကတယ္
အသက္ႀကီးလာလို႔ အလုပ္ခြင္ဝင္တဲ့အခါ
ေငးေမာခ်ိန္ေတြ ႐ွိႏိုင္ပါ့မလား
စိုးရိမ္ေနမိတယ္

"မင္းသားေလးလို ၿဂိဳလ္တစ္ခုေပၚမွာ
ေနႏိုင္ခဲ့ရင္ ေနဝင္ဆည္းဆာေပါင္း ၁၉၈ ခု
အထိ ေငးၾကည့္ဖို႔ သမီးမွာ ဆနၵ႐ွိေနတယ္ "

"ဟင္ သမီးက ဆိုးဆိုးရြားရြား ေၾကကြဲေနလို႔
လား? "

ဒိုဒို ဘာမွျပန္မေျပာခဲ့

ဒိုဒို

Comments

Popular posts from this blog

၂၁ရာစု စင္ဒရဲလား