ျမွားသူ

ျမႇားသူဟာ ေရခ်ိဳးဇလံုတစ္ခုရဲ႕ အေပါက္ဝကို
ျမႇားတံနဲ႔ ခ်ိန္ရြယ္ထားတယ္။ငါးျမႇားတံနဲ႔ ငါးျမႇားခ်ိတ္ ရယ္ကို  ေရဆင္းေပါက္ေလးထဲ
ထည့္လိုက္ၿပီး ျမႇားသူဟာ ေရခ်ိဳးဇလံုေဘာင္
ေပၚ ထိုင္ေနတယ္။သူ႔လို ျမႇားသူေတြ ကမာၻ
နဲ႔အဝန္း မွာ႐ွိၾကပါတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္
မွာ ျမႇားသူေတြ ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္ေတြမွာ
ျမႇားသူေတြေပါ့ ။ဦးေလးျဖစ္သူက "မင္းဒီလို
ျမႇားရင္ ငါးေတြမရႏိုင္ဘူး"တဲ့  ။" မင္းဟာ
အဓိပၸါယ္​ မ႐ွိတဲ့အရာကို လုပ္ေနတာသာ
ျဖစ္ၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ ငါးမရဖို႔ မေမ်ွာ္လင့္
ေၾကာင္း" ထပ္ေလာင္းေျပာတယ္။သူ ဟာ
ဘာမွမေျပာပဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ေနတယ္။
သူကေတာ့ ေရပိုက္လိုင္း ေတြမွာ သူလိုခ်င္
တဲ့အရာေတြ ႐ွိေၾကာင္း အတပ္သိထားတယ္
ေလ။ သူဟာ အိမ္ျပန္ထြက္ရမွာေၾကာက္တဲ့
phobia ေရာဂါတစ္ခု ကိုခံစားေနရတာ ျဖစ္
ၿပီး တေလာက ေရဆင္းပိုက္ထဲကေန သူငယ္တန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕လက္ေရးမူကို သူရ႐ွိခဲ့တယ္။ သူငယ္တန္း ကေလး
ဟာ သူ႔ရဲ႕ေက်ာင္းအႀကိဳ ႏွစ္ေတြဟာ  ခက္ခဲ
ေၾကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သူေက်ာင္းမတက္ခ်င္
ေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ထားတာပဲ။ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္
ကေလးမေလးေရးတဲ့ စာတစ္ေစာင္မွာ
သူမကိုယ္ သူမ ဆယ့္ငါးႏွစ္႐ွိၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း
စတင္မိတ္ဆက္ထားၿပီး သူမရဲ႕ဘဝလြမ္း
ေမာဖြယ္ရာေတြ တစ္ခုခ်င္းေရးသား တင္
ဆက္ထားတယ္။ သူမဟာ ဟိုးအျမႇင့္ဆံုး
ေမ်ွာ္စင္ေပၚက ရယ္ပန္ဇယ္လို မင္းသမီးက
ေလးပါတဲ့။ စိုေနတဲ့စာေတြက သူက အေျခာ
က္ခံတဲ့ ကိရိယာ တစ္ခုသံုးၿပီး စာလံုးေပါင္း
လို႔ရေအာင္ သတိနဲ႔ဖတ္ရပါတယ္။ တစ္ခါ
တေလေတာ့ ဆံပင္ခ်ည္အေထြးေတြ ပါလာ
တတ္ တယ္။ အဲ့သလိုမိ်ဳးဆိုရင္ေတာ့ ေဘး
နားကအမိႈက္ပံုထဲဆီ လႊတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္
စိတ္လိုလက္ရ ႐ွိတဲ့အခါ သူျမႇားတတ္တယ္
သူျမႇားေနခဲ့တာေတြဟာ ငါး မဟုတ္ဘူး။ထူး
ျခားတဲ့ စၾကာဝဠာျဖစ္တည္မႈဆိုင္ရာ တစ္
သီးပုဂၢလ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ရယ္ပါ။

သည္ကေန႔ေတာ့ ထူးျခားတဲ့စာတစ္ေစာင္ ရ
႐ွိခဲ့တယ္။ လိပ္စာအရေတာ့ သူတို႔အိမ္နား
ပတ္ဝန္းက်င္က ပဲ စာေရးသူဟာ တင္ႀကိဳ
က်ေရာက္လာမည့္ အနၱရယ္ကို ႀကိဳတင္သိ
ေနပံုေပၚတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ သူမမွာ ကာကြ
ယ္ဖို႔ အင္အားမ႐ွိဘူးတဲ့။ နာရီကိုၾကည့္ေတာ့
သူမ တြက္ဆထားတဲ့ အနၱရယ္က်ေရာက္
ေခ် ႐ွိႏိုင္မည့္ အခ်ိန္ အရမ္းနီးလို႔ေနပါၿပီ။
မိနစ္အနည္းငယ္ ပဲ က်န္ေတာ့ပါတယ္။
Jesus ဆီ ရယ္ရြယ္ၿပီး ေရးခဲ့တာစာကေတာ့
သူ႔လက္ထဲမွာ ႐ွိေနပါတယ္။ ျမႇားသူလည္း
ေၾကာက္ရြံ႔ေနပါ တယ္။ သူ ႐ွိမေနခဲ့ဘူးဆိုရ
င္ စာပိုင္႐ွင္ မိန္းကေလးဟာ အခန္းက် ဥ္း
ေလးထဲ ေအးစက္ေၾကာက္ရြံ႔ေနေတာ့မယ့္
အေၾကာင္းေတြးမိတယ္။ သူဟာ အိမ္ထဲက
အိမ္ျပင္မထြက္ခဲ့တာ ဆယ့္ခုႏွစ္ႏွစ္ သက္
တမ္း႐ွိခဲ့ပါၿပီ ။

ဒါေပမယ့္
ဒါေပမယ့္ ေပါင္းမ်ားစြာ ဟာ
သူရဲ႕အသက္ဝိညာဥ္
ႏွလံုးခုန္သံ အရာရာတိုင္းကို လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္
လို႔ထားပါတယ္

သူဟာ အိမ္တံခါးမႀကီး ဆီ ေျဖးေျဖးခ်င္း
ေလ်ွာက္လာတယ္။ တံခါးဝရဲ႕ အျပင္ကို
ေျခတစ္ လွမ္းလွမ္းလိုက္ၿပီး သူအရမ္း
ေၾကာက္ခဲ့တဲ့ ေလထုနဲ႔ ေနေရာင္ျခည္ ကို
ထိေတြ ႔ေစလိုက္တယ္။ အိမ္တံခါးကို ေသာ့
ခတ္တယ္။

ျခံထဲက ပန္းသီးပင္ေအာက္မွာ
အမိ်ဳးသမီး တစ္ေယာက္႐ွိေနတယ္။
အဲ့ဒီအမိ်ဳးသမီးဟာ သူေန႔စဥ္ ျပတင္​း​ေပါက္​
ေလးနားက ေငးေမာၾကည့္ခဲ့ရ သူပဲ

အမိ်ဳးသမီးက လက္​သီးဆုပ္​ေလးကို ျဖန္႔တယ္
လက္ဖဝါးပံုစံေလး ေပါ့
"ကြၽန္မ ႐ွင့္ကို ဆယ့္ငါးႏွစ္အရြယ္ ကတည္း
က သိခဲ့ပါတယ္ ။အဲ့ဒီျပတင္းေပါက္ ထဲက
အိမ္ေလးအတြင္းက ထြက္လာလိမ့္မယ္လို႔
ဆယ္ႏွစ္တိတိ ေမ်ွာ္လင့္ခဲ့ဖူးတယ္ "
သူ ေနာက္ဆံုးရခဲ့တဲ့စာဟာ အမိ်ဳးသမီးငယ္
ေလးဆီက လြဲၿပီး အျခားစာမျဖစ္ႏိုင္ မွန္း သူ
သိလိုက္တယ္

"လာပါ ကြၽန္မဆီ လက္ကမ္းလိုက္ပါ
ျပင္ပေလကို ႐ွဴ  ႐ိႈက္ပါ
miracle ေတြ တကယ္႐ွိေၾကာင္း
ကြၽန္မတို႔ ေဆြးေႏြးရေအာင္ပါ "

ျမႇားသူဟာ ျပံဳးလိုက္တယ္
အျပံဳးနဲ႔အတူ အမိ်ဳးသမီးဆီ လက္ကမ္းလိုက္
တယ္

ဒိုဒို
20.12.2017