စက္ဘီးစီးသူ

ပင္လယ္ကမ္းစပ္ တစ္ေနရာမွာ ငါးဖမ္းသြားမယ့္ေလွသမားက
စက္ဘီးသမားကို သတိေပးတယ္

"ခင္ဗ်ား စက္ဘီး ဆက္မစီးပါနဲ႔ေတာ့ လားဗ်ာ"

"က်ေနာ္က စက္ဘီးစီးရျခင္းကို ျမတ္ႏိုးလို႔ပါ ဗ်ာ"

စက္ဘီးသမားက ဆက္ေလ်ွာက္လာတယ္

ႏွစ္မိုင္အလြန္မွာ ဂဏန္းဖမ္းေနတဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ ကိုေတြ႔တယ္

ေကာင္ေလးကေျပာတယ္
"ဦးေလး အဲ့ဒီစက္ဘီးဆက္မစီးနဲ႔ ေတာ့တဲ့"

"ငါက စက္ဘီးစီးရတာကို သိပ္ႀကိဳက္တာကြ"လို႔ ဦးေလးႀကီးက ျပန္ေျဖတယ္

ေနာက္ထပ္ မိုင္ေတြအမ်ားႀကီးလြန္သြားတဲ့အခါ
ဝတ္ရံုနက္နဲ႔ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္

"ခင္ဗ်ား ဒီစက္ဘီးကို ဆက္စီးရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္တဲ့ ဗ် "တဲ့

စက္ဘီးသမားဟာ မရပ္ပဲ အေ႐ွ႕ကိုပဲ ဦးတည္ၿပီး ဆက္သြားေနဆဲပဲ

"ခင္ဗ်ား အဆံုးမွာ ဘာ႐ွိမလဲ ဆက္သြားမေနနဲ႔ "
လို႔ ဝတ္ရံုအနက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ကေျပာတယ္

"အဆံုးမွာ ဘာမွမ႐ွိဘူး "
"အဆံုးမွာ ဘာမွမ႐ွိဘူး" လို႔လည္း သူ႔ဘာသာ ေရရြတ္ေနပါေသး

စက္ဘီးသမားဟာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သတိထားမိလာတယ္။
ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အရင္ သူေျခေထာက္နဲ႔ နင္းခဲ့တဲ့ ခ႐ုခြံေတြဟာ
သူ႔တစ္ရပ္ ႐ွိလာေနတာ ေတြ႔ရတယ္

ဒါေပမယ့္ စက္ဘီးသမားဟာ မာနသိပ္ႀကီးတာ
အစေတာင္႐ွိေသးတာပဲ ကမာၻႀကီးရဲ႕
အဆံုးသတ္ ဆိုတာ ႐ွိရမယ္တဲ့

အဲ့သည္လိုနဲ႔ ေ႐ွ႕ကို ဦးတည္ၿပီး
ဆက္နင္းသြားလိုက္တာ

သူဟာ ခ႐ုခြံကေန ေခ်ာကလက္အရြယ္
ေခ်ာကလက္ကေန ပီေကအရြယ္
ပီေကကေန မွတစ္ဆင့္
ကေလးေတြ စားတဲ့ေသးငယ္တဲ့ သၾကားလံုးေလးေတြ
သၾကားလံုးေလး အရြယ္ကေန ပိုမိုေသးငယ္တဲ့
ကိတ္မုန္႔အစိတ္အပိုင္းေလး ေတြလို

သူဟာ တေျဖးေျဖးပါးလႊာလို႔
ေနာက္ဆံုးမွာ ေဆးပူေဖာင္းကေလးျဖစ္သြား႐ွာတယ္

အဆံုးမွာ ေလထဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေလေရာတဲ့

ဒိုဒို
3.1.2018