Dream catcher ထဲ ပိတ္မိျခင္း

ကြၽန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ကစာအုုပ္ေတြ ဖတ္ဖူးတယ္။ လူသားေတြ ကကြၽန္ေတာ္တို႔
ကမာၻနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆင္တူၾကတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို က်ေတာ့ သူတို႔က တျခား
ကမာၻက ၿဂိဳလ္သားေလး ေတြ လို႔ေခၚတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကသူတို႔ေတြ ထက္နားရြက္
အနားငယ္ပို ႐ွည္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿဂိဳလ္
မွာ အေ႐ွ႕ပိုင္းနဲ႔ အေနာက္ပိုင္းဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္းခြဲထားတယ္။ၿဂိဳလ္ေလးရဲ႕အေ႐ွ႕ပိုင္းက
ေနအလင္းေရာင္ရတဲ့ အတြက္ ေန႔နဲ႔ ည႐ွိတယ္။ ၿဂိဳလ္ေလးရဲ႕အေနာက္ဘက္မွာေတာ့ ေနမ႐ွိဘူး။
ေန႔နဲ႔ ညလည္းမ႐ွိဘူးအျမဲတမ္းေမွာင္တယ္။
ဘာသာစကား  လူ႔သံုးကုန္ပစၥည္းေတြနဲ႔
အစာေခ်ပံုစနစ္က လူသားေတြေတြနဲ႔ တူတူပဲ။
လူသားေတြ Dream catcherသံုးသလို
ကြၽန္ေတာ္လို႔လည္း သံုးက်တယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ရြာေလး ကအေ႐ွ႕ပိုင္းရဲ႕ အစြန္​အဖ်ား မွာ႐ွိတယ္။အဘိုးက ရြာေလးရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ ပန္းပုဆရာပဲ။
တစ္ အိမ္ေက်ာ္ က ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း
ဂ်ီယရဲ႕ အဘိုး ကလည္း ပန္းပဲဆရာ တစ္ေယာက္ပါပဲ။သူ႔အဘြားကေတာ့ ေမွာ္တက္တယ္ဆိုလားေျပာၾကတာပဲ။
ကြၽန္ေတာ္နာမည္က ကီႏိုပါ။
ကြၽန္ေတာ္တို႔သေဘာက်တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္႐ွိတယ္..ခင္ဗ်ာ့။
သူ႔နာမည္က ဆက္ဆု လို႔ေခၚတယ္။
သူ႔ကို ကြၽန္ေတာ္ေရာ ကြၽန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေရာသေဘာက်က်တယ္။
ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ တင္ေတာင္းစရာ ေငြအလံုအလာက္မ႐ွိက်ဘူး။
 ၿဂိဳလ္ေလးရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာ ေက်ာက္တြင္းေတြ ႐ွိတယ္ၾကားဖူးတယ္။ ဂ်ီယနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာက္တြင္းတူးၾကမယ္။ ဘယ္သူပဲေတြ႔ေတြ႔ အညီအမွ် ယူ ေငြအလံုအေလာက္ရခဲ့ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရြာ
ေလးကိုျပန္လာဖိ့ု စီစဥ္ၾကတယ္။
အဘိုးကို ကန္ေတာ့ၿပီး
ကြၽန္ေတာ္ထြက္လာခဲ့တယ္။
အဘိုးကDream catcherႏွစ္ခုေပးတယ္။ တစ္ခုကကြၽန္ေတာ့္အတြက္
တစ္ခုက ဂ်ီယအတြက္။
ကြၽန္ေတာ္ နဲ႔ ဂ်ီယ ခရီးစထြက္က်တယ္။
ေန႔တစ္ဝက္ေက်ာ္မွ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေနမယ့္
ေက်ာက္တြင္း ဘက္ကိုေရာက္တယ္။
ခပ္လွမ္းလွမ္းအကြာမွာ ေတာ့ ျမစ္ကေလးတစ္ခု႐ွိေလရဲ႕။
ဆန္႔ က်င္ဘက္ အရပ္ကို သြားရင္ေတာ့
ေစ်းတစ္ခု႐ွိတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာက္တြင္းနားကိုေတာ့ လူသြားလူလာနည္းတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာက္တြင္း နားမွာ
တဲ အိမ္ေလးတစ္ခုေဆာက္ ၿပီး ေနၾကတယ္။
Dream catcherေလးေတြ ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔
ကုတင္ေလးေတြ ရဲ႕ တိုင္ေတြမွာ ခ်ိတ္ထားလိုက္ၾကတယ္။
ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔
ေက်ာက္တြင္း တူးၾကတယ္။
တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ေက်ာက္တူးက်ေပမယ့္ လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ မေတြ႔ၾကဘူး။
ဒီရက္ပိုင္းေတြ မွာပဲ ကြၽန္ေတာ္အရင္ ကအိမ္မက္ဆိုးေတြ ျပန္မက္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ မိသားစုကြဲ ကြာသြားခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေတြ။
ဓားျပေတြ လက္ခ်က္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့ေ႐ွ႕မွာ မိဘႏွစ္ေရာက္လံုးေသ သြားခဲ့တာေတြ။
ညဘက္ေတြ ဆို ထူးဆန္းတဲ့ ဂမုန္းပင္ေတြ
ေတာႀကီး ေမွာင္မဲထဲ ကြၽန္ေတာ္ လမ္းေပ်ာက္ခဲ့တာေတြ။
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕အထီးက်န္လြန္းတဲ့ငယ္ဘဝပံုရိပ္ေတြ။
ကြၽန္ေတာ္ ရထားေတြ ေၾကာက္တယ္။
အိမ္မက္ဆိုး မက္လိုက္တိုင္း မီးခိုးေရာင္ရထား တစ္စင္းဟာ ကြၽန္ေတာ္ ့ေ႐ွ႕ေရာက္ေရာက္လာတယ္။
အဲ့ သည္လိုနဲ႔ မနက္ခင္းေတြေရာက္ေရာက္လာတာပဲ။
ဂ်ီယ ကေန အပူ ဒဏ္ေၾကာင့္ေရာ စိတ္ဓာတ္က်တာလည္း
ပါမယ္ထင္တယ္။ အျပင္းဖ်ားေတာ့တာပါပဲ။
ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ပိုက္ဆံလည္း မက်န္က်ေတာ့ဘူး။ ဘာဆက္လုပ္ရမလည္းမသိတာနဲ႔
ျမစ္ကမ္းနံေဘး ေလ်ွာက္လာခဲ့ေတာ့တာပဲ။
ေက်ာက္တံုးေလးေတြ နားမွာ ငါးတစ္ေကာင္
ေတြ႔တယ္။ကြၽန္ေတာ္လည္း ဂ်ီယအတြက္
စြပ္ျပဳတ္ တစ္ခြက္ ခ်က္လို႔ ရၿပီဆိုၿပီးဝမ္းသာသြားမိတယ္။ အနားေရာက္မွ ငါးကေသေနတာပဲ။
ငါးရဲ႕ ပါးဟပ္နားမွာ အေရာင္တလက္လက္နဲ႔
ေက်ာက္တစ္လံုး ေတြ႕တယ္။
လမ္းထဲ ကပန္းထိမ္ဆရာဆီမွာ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ဖူးတယ္။ ပတၱျမားဆိုလားပဲ။
ကြၽန္ေတာ္ ေစ်းထဲ သြားေရာင္းၾကည့္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ အိမ္ျပန္ေလာက္မယ့္ အေနအထားေလာက္အထိ ေငြအလံုအေလာက္ရခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္း ဂ်ီယကိုလည္းတစ္ဝက္ေပးမယ္။
သူ႔အတြက္စားစရာေတြလည္းဝယ္လာခဲ့တယ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဂ်ီယေတာ္ေတာ္ေလးသက္သာေနၿပီ။
သူ႔ကိုအေၾကာင္းစံုေျပာျပၿပီး ဝယ္လာတဲ့ စားစရာေတြ ေကြၽး ေဆးတိုက္ၿပီးအိပ္ခိုင္းလိုက္တယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မွာ သူသက္သာသြားတယ္။
ေန႔လည္ခင္း ေလးက
တကယ္ကို ခ်စ္စရာေလး
မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အိမ္ျပန္က်ေတာ့မယ္။
ဂ်ီယ ေဖ်ာ္ေပးတဲ့
လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ေသာက္ရင္းကြၽန္ေတာ့္အိမ္မက္ဆိုးေတြ အေၾကာင္းေျပာျပျဖစ္တယ္။
ဂ်ီယက dream catcher အေၾကာင္း႐ွင္းျပတယ္။
dream catcherကို
အေမရိကန္ေရွးရိုးလူမ်ိဳးစုOjibweလူနီရိုင္း
ေတြဆီ ကေပၚေပါက္လာတာ။သူတို႔အယူအဆက "အိပ္မက္ေတြဆိုတာညရဲ႕႔ေလထုထဲမွာျပန္႔က်ဲေနတက္တယ္တဲ့၊"

"ေကာင္းမြန္တဲအိပ္မက္ေတြဟာ သန္႔ရွင္းတဲ့အတြက္ Dream Catcher ရဲ႕ကြန္ယက္မွာ
လမ္းကိုျမန္ျမန္ရွာေတြ႔သြားႏိုင္ၿပီး ငွက္ေမႊးေလးေတြကေနတစ္ဆင့္ အိပ္ေနတဲ့သူဆီ စီးဆင္းသြားႏိုင္တယ္။"

" ညဖက္ေတြမွာ ငွက္ေမႊးေလးေတြ ျငင္ျငင္သာသာ လႈပ္ေနျပီ
ဆိုရင္လွပတဲ့အိပ္မက္ေတြဟာအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့သူဆီ စီးဆင္းေနသတဲ့။"

"အိပ္မက္ဆိုးေတြကေတာ့သူတို႔ကိုယ္တိုင္ကိုက ရႈပ္ေထြးလြန္းတာေၾကာင့္ ပင့္ကူ
မ်ွင္ကြန္ယက္မွာ ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္ပဲ ပိတ္မိကုန္တယ္တဲ့။"

dream catcherက
ခပ္ႀကီးႀကီးဆိုရင္ အိမ္မက္ေတြ ပိုဖမ္းႏိုင္
မယ္လို႔ သူထင္တ့ဲ အေၾကာင္းဂ်ီယက ေျပာတယ္။
 ကြၽန္ေတာ္ကမယံုတဲ့ပံုစံနဲ႔ဆိုေတာ့ ဂ်ီယက
သူ႔dream catcherေပၚကို သူ႔အဘြားဆီက ယူလာတဲ့ ေဆးေရ ဖ်န္းျပတယ္။ သူေျပာတာဟုတ္တယ္။
သူ့Dream catcherက
တေျဖးေျဖးႀကီးထြားလာတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္Dream catcher
ကိုလည္းသူေဆးေရျဖန္းတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္ dream catcherလည္း တေျဖးေျဖးႀကီးထြားလာတယ္။
ခဏၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တေျဖးေျဖး အိပ္ငိုက္လာသလိုပဲ။
ဂ်ီယ ကလည္းစကားေတြေျပာေနတယ္။
မနက္ခင္းေနေရာင္ျဖန္းတဲ့အခ်ိန္ေရာက္တာနဲ႔ Dream Catcher မွာ ကပ္ျငိျပီးက်န္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ဆိုးေတြဟာ ေနေရာင္နဲ႔ထိ ျပီး အကုန္ပ်က္စီးရတယ္ လို႔သူဆက္ေျပာတယ္။ဒါဆိုရင္ကြၽန္ေတာ္တို႔အခုေရာက္တဲ့ေဒသမွာေနေရာင္မ႐ွိဘူးဆိုေတာ့ အိမ္မက္ဆိုးေတြဟာ ကပ္ၿငိၿပီး က်န္ခဲ့မွာေပါ့။ကြၽန္ေတာ္ ဂ်ီယ ကိုေမးလိုက္တယ္။
ဂ်ီယ ကဟုတ္တယ္လို႔ျပန္ေျပာတယ္။
ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အရမ္းအိပ္ငိုက္လာတယ္။
မ်က္ခြံေတြ ေမွးစင္းလာရင္း ကြၽန္ေတာ္ေနာက္ဆံုးသတိထားမိတာက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့Dream catcherနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့ကိုဂ်ီယအုပ္မိုးလိုက္တာပဲ။
မ်က္လံုးဖြင့္မိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ခရမ္းေရာင္
ေတာအုပ္တစ္ခုကိုေရာက္ေနတယ္။
ခပ္ေဝးေဝး ကအိမ္ေလးဟာ ကြၽန္ေတာ့အေဖနဲ႔အေမအသက္ခံခဲ့ရတဲ့အိမ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အသက္ခံရတာ ကြၽန္ေတာ္ေငးၾကည့္ေနခဲ့ရတဲ့ အိမ္ ။
ကြၽန္ေတာ္ေၾကာက္တယ္။ေျပးထြက္လာခဲ့မိတယ္။
။ေျပးေနရင္းကြၽန္ေတာ္  ရပ္လိုက္တဲ့အခါ မီးခိုေရာင္ ရထား တစ္စင္း
ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ွ႕လာရပ္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္ေျပးရင္း ပုန္းေနရင္းနဲ႔  ဒီနားကိုပဲ ျပန္ျပန္ေရာက္လာေနသလိုပဲ။
ကြၽန္ေတာ္ဟာ တစ္ကယ္ေတာ့ ကမာၻေသးေသးေလးရဲ႕ ဝန္႐ိုး ေပၚမွာေလ်ွာက္ေျပးေနတာပဲ။
ေနာက္ဆံုးဒီေနရာပဲ ျပန္ေရာက္ရတယ္။
သစ္ပင္တစ္ပင္မွာ dream catcherတစ္ခု ခ်ိတ္ဆြဲထားတယ္။
အဲ့ဒီ dream catcherကိုကြၽန္ေတာ္ျမင္ဖူးတယ္ ဘယ္မွာ ျမင္ဖူးခဲ့လဲ။
အဲ့ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ dream catcherေလးပဲ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ မွတ္မိတာ
ကြၽန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္း ဂ်ီယ
အခုေရာက္ေနတာဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္မက္ဆိုး။ ကြၽန္ေတာ္ ့အျမဲ ေၾကာက္လန္႔ခဲ့တဲ့ အိမ္မက္ဆိုးပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ dream catcherတစ္ခုနဲ႔ အုပ္မိုးခံလိုက္ရတာ။
ဂ်ီယ ရဲ႕ ေဆးဘူးမွာထူးဆန္းတဲ့ အရာတစ္ခုပါလိမ့္မယ္။
အကယ္၍ မ်ား အိမ္မက္ဆိုးေတြဆီက မႏိုးထလာႏိုင္ခဲ့ဖူးဆိုရင္.
ကြၽန္ေတာ့္ဘဝဟာ လက္ေတြ႕ ကမာၻကို ျပန္ေရာက္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ကြၽန္ေတာ္ဟာ အေဖနဲ႔အေမကိုဆံုးရံႈးခဲ့တယ္။ အခုအိမ္မက္ဆိုးထဲမွာ ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ွ႕
အသက္ခံရတာ ၾကည့္ေနရတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္မေၾကာက္ရဘူး။လက္ေတြ႔ဘဝမွာ ကြၽန္ေတာ္ဟာသူတိ့ုကိုဆံုး႐ွံုးခဲ့ႏွင့္ၿပီးသားပဲ။
ကြၽန္ေတာ္ ရဲရဲၾကည့္မယ္
အေၾကာက္တရားကိုကြၽန္ေတာ္ရင္ဆိုင္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္အဲ့လို
ဆံုးျဖတ္ၿပီးရင္ဆိုင္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မိ်ဳးမွာ
ထူးဆန္းစြာပဲလက္ေတြ႔ ကမာၻကို ကြၽန္ေတာ္ျပန္ေရာက္လာႏိုင္ခဲ့တယ္။
ကြၽန္ေတာ္ႏိုးလာေတာ့ ေဘးနားမွာ ဂ်ီယ လည္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္။
"ကြၽန္ေတာ့္ ကိုတစ္သက္လံုး အိမ္မက္ဆိုး က မႏိုးေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ေနခဲ့ပံုပဲ။"

လူတိုင္းမွာ အိမ္မက္ဆိုး႐ိွိၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္မွာလည္း႐ွိတယ္။ ဂ်ီယမွာလည္း႐ွိတယ္။ခင္ဗ်ားတို႔တစ္ေတြမွာလည္း႐ွိတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ ဂ်ီယရဲ႕ dream catcherကို လွမ္းယူလိုက္တယ္။
ၿပီးေတာ့ ဂ်ီယ ကို သူ႔လုပ္ခဲ့တဲ့ အတိုင္း
dream catcherနဲ႔ အုပ္မိုးလိုက္တယ္။
မင္းလည္း ငါ့လို အိမ္မက္ဆိုး ကထြက္လာႏိုင္ခဲ့ရင္ လြတ္ေျမာက္မွာေပါ့။

 မထြက္လာ ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့....။

ဒိုဒို

(ဂ်ီယ ကီႏို ဆက္ဆု ဇာတ္ေကာင္နာမည္ေတြက
မဟာဒီလိႈင္း ဝထၳဳထဲကပါ😁)