စေတာ္္ဘယ္ရီ မိ္န္းကေလး(Fairytale)
သာယာလွပတဲ့ ေႏြဦးရာသီတစ္ခုမွာ သူတို႔
႔ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ေနေရာင္ျခည္ ေတြ
ျဖာျပီး႔ ေႏြးေထြးလွပေနသတဲ့။
ၿမိဳ႕ ကေလးရဲ႕ ဆူညံသံေတြ ၾကား
စိတ္ၾကည္ႏူး ဖြယ္ ျမင္ကြင္းတစ္ခု႐ွိတယ္
အဲ့ဒီ ျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ စေတာ္ဘယ္ရီ
ျခင္းေတြ သယ္ေဆာင္ထားတဲ့ အဘြားအို
တစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူ႔ ျမင္ကြင္းထဲ ထူးဆန္း
ေနေပမယ့္ လစ္လ်ဴ ႐ွဴ ့ ၿပီးေနလိုက္တယ္။
သူ႔နာမည္က ႏိုဘီ လို႔ေခၚတယ္။ သူ႔ညီေလး
ဒီႏိုကေတာ့ လစ္လ်ဴ ႐ွဴ႕ မေနႏိုင္ဘဲ အဘြား
အိုကို လွမ္းေခၚလိုက္ၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီ ျခင္း
တစ္ျခင္း ဝယ္လိုက္တယ္။ ႏိုဘီဟာ စားပြဲ
ေပၚက ျခင္းကို အခ်ိန္ေတာ္ၾကာ သတိထား
ၾကည့္ ေနခဲ့မိတယ္။ ဒီႏို အျပင္ထြက္သြား
ေတာ့ သူတို႔အိမ္မွာ ႏိုဘီ တစ္ေယာက္တည္း
က်န္ခဲ့တယ္။ ႏိုဘီဟာ ပ်င္းရိလာခဲ့တာနဲ႔
မီးလင္းဖို ေဘးက ထိုင္ခံုေပၚမွာ စာဖတ္ေန
ခဲ့တယ္။ ႐ုတ္တရက္သူ႔ႏွာေခါင္းအႏွံံ့ စေတာ္
ဘယ္ရီ နံံ့ေတြ ပ်ံံ့လြင့္လာတယ္။ထိုင္ခံုေပၚ
က စေတာ္ဘယ္ရီ ျခင္းဟာ လႈပ္လႈပ္ရြရြ
ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ အတန္ငယ္ႀကီးတဲ့ စေတာ္
ဘယ္ရီ သီးတစ္လံုးထဲကေန သူအသံေတြ
ၾကားေန ရတယ္။ အသီးကို ေခါင္းပြတစ္
ခုလို အတြင္းက တူးစြေနသလို မိ်ဳး။ေခါင္းေလး
တစ္ဖက္ ထြက္လာတယ္။ လက္တစ္ဖက္
ၿပီး ေျခေထာက္တစ္ဖက္နဲ႔ အတူ ေသးငယ္
တဲ့ ခနၶာကိုယ္ကေလး။ စေတာ္ဘယ္ရီ ထဲက
လူေသးေသးေလးက စားပြဲေပၚက ေန
ခံုေအာက္ေျခ ထိ ေလ်ာတိုက္ဆင္းတယ္။
မီးလင္းဖို ရဲ႕ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ႏိုဘီေျပာင္းထိုင္
လိုက္ရင္း သူမကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။
သူမက ခနၶာကိုယ္ အရြယ္အစား မူလထက္
မဆိုသေလာက္ႀကီး လာတာေတြ႔ရတယ္။
မႏွင္းျဖဴ ပံုျပင္ထဲ က လူပုေတြရဲ႕ အရြယ္စား
ေလာက္ ထိ။သူမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းလႈပ္စျပဳ လာ
တယ္။ သူ႔ကိုတစ္ခုခု ေျပာခ်င္ခဲ့တယ္ ထင္ပါ
ရဲ႕။ သူ သူမကို ေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
သူမဟာ ႏွင္းလိုျဖဴ စြတ္တဲ့ အသားရည္
႐ွိၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီ ေတြစီစီရီရီ ကတ္ထား
တဲ့ ခ်စ္စဖြယ္ဂါဝန္ကို ဝတ္ဆင္ထားပါတယ္
စေတာ္ဘယ္ရီ ေကာင္မေလး
ကြၽန္မ သူ႔ကိုေငးၾကည့္ေနခဲ့ပါတယ္။ အို
ေပ်ာ္လိုက္တာ။ ကြၽန္မ ေန႔စဥ္ဆက္တိုက္
သူ႔ကို အိမ္မက္မက္ခဲ့တယ္။ အိမ္မက္ထဲမွာ
သူနဲ႔ ကြၽန္မ န့ဲ ေနဝင္ဆည္းဆာ ကိုေငး
ၾကည့္ေနခဲ့ ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြ။ သူက
Fairytale ေျပာတာ သိပ္ေတာ္တယ္။ ကြၽန္မ
ေပၚလည္း ၾကင္နာတက္သူ တစ္ေယာက္
ပါ။ ကြၽန္မ မသိတဲ့ ခရမ္းေရာင္အလင္းတန္း
ေတြ ႐ိွတဲ့ ကမာၻမွာ ကြၽန္မတို႔ေနဝင္ဆည္း
ဆာကို ၾကည့္ေနလိုက္ၾကတာ။ သူအျပံဳးက
ျဖဴ စင္ေပါ့ ပါးၿပီးကြၽန္မတို႔ တစ္ေယာက္လက္
ကို တစ္ေယာက္ဆြဲကိုင္လို႔ ေတြ႔ျမင္ရသမ်ွ
လူေတြကို ျပံဳးျပၾကတယ္။ ကြၽန္မ တစ္ဦး
တည္း ျမင္ရတဲ့ အလင္းမႈန္ေတြက စနစ္
တက် ေျပာျပေနမိတယ္။ သူက မျမင္ရတဲ့
အမုွန္ေတြ လိုက္ဖမ္းရင္း ကြၽန္မလက္ထဲ
ထည့္ေပးတယ္။ သူ မသိတာက သူဖမ္းလိုက္
တဲ့ ဗလာနယ္ထဲ ကြၽန္မ ေျပာတဲ့ အမႈန္ေတြ
သူ႔လက္ထဲ မွာပါလာတက္တာေတြ။ ပန္းခ်ီ
ကားေတြ သူနဲ့ အတူၾကည့္ခဲ့ ဖူးၾကတယ္။
ေမွာ္ပညာ အေၾကာင္းေတာ့ သိပ္မေျပာခဲ့မိ
ၾကပါ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မသူ႔အေပၚ သံ
ေယာဇဥ္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ေသခ်ာပါတယ္။
ကြၽန္မနဲ႔ သူရဲ႕ ကမာၻဟာ အလႊာျခားေနခဲ့
မွန္း ကြၽန္မသတိျပဳမိခဲ့ပါတယ္။တစ္ေန႔မွာ
အရဲစြန္႔ၿပီး ကြၽန္မတို႔ကမာၻက စုန္းအဘြားအို
ဆီ သြားခဲ့တယ္။ အဘြားက ကြၽန္မကို ခ႐ု
ေတြ ပတ္က်ိေတြ တျခားဘာမွန္းမသတိတဲ့
ခရမ္းေရာင္ အရည္ေတြ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ား
ႀကီး ေရာစပ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ကြ်န္မကို
အိပ္ေငြ႔ခ်တယ္။ အိပ္ေငြ႔ခ်ေနရင္းက ကြၽန္မ
အသက္ဓာတ္ တစ္ခ်ိဳ႕ ကို သူ႔လက္ထဲ ထည့္
ထားခဲ့ ရတယ္။ အဘြားကေျပာတယ္ ကြၽန္မ
နဲ႔ အိမ္မက္ထဲက လူဟာ စိတ္ခ်င္း ဆက္ၿပီး
သား ျဖစ္သြားၿပီတဲ့။ ကြၽန္မ အခုေနတဲ့ ကမာၻ
က ေနအလႊာတစ္ခု ၾကားျဖတ္သန္းသြားဖို႔
စေတာ္ဘယ္ရီ ျဖစ္ဖို႔လိုေနတယ္။ တစ္ခု
႐ွိေသးတယ္။ ကြၽန္မ စိတ္ခ်င္းဆက္ထားတဲ့
လူဟာ ကြၽန္မကို မူလအရြယ္အတိုင္းျပန္
ေရာက္ေစႏိုင္တယ္(အကယ္၍ မ်ားသူ႔ခ်စ္
ေမတၱာကို ရႏိုင္ခဲ့ရင္) ဆိုးရြားတဲ့ ကိစၥတစ္
ခု ႐ွိေသးတယ္တဲ့။ အဲ့ဒါကေတာ့ သူရဲ႕ အေတြး
ေတြ ကြၽန္မ ၾကားေနရမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။
ကြၽန္ မအခုသူ႔ေ႐ွ႕မွာ ေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။
အိမ္မက္တစ္ခု လိုပါပဲ။
အို သူအေတြးေတြ ဟာ
."မင္းဟာ ဘယ္လို
မိန္းကေလး မိ်ဳးလဲ တဲ့။ ကြၽန္မဟာ ဘယ္လို
မိ်ဳးတဲ့လဲ။တစ္ခုေတာ့ေျပာသင့္တယ္"လို႔
ကြၽန္မ ေတြးေနမိတုန္း သူ႔အေတြးေတြ ကြၽန္မဆက္ၾကားေနခဲ့ရတယ္။
"မင္းဘာေၾကာင့္ ငါ့ဆီကို ခ်ည္း
ကပ္လာရတာ လဲ။ ငါက ပိုက္ဆံ႐ွိလို႔လား။
တို႔အိမ္ကို ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ နဲ႔"။
စေတာ္ဘယ္ရီ girl -"ေက်းဇူးျပဳ ၿပီး ကြၽန္မ
ကို အဲ့သည္ လို မထင္ပါနဲ႔လား ေသခ်ာ
မေျပာႏိုင္ ေပမယ့္ အေထြအထူး ရည္ရြယ္
ခ်က္ မ႐ွိပါဘူး။
ကြၽန္မ သူ႔အေတြးေတြ ဆက္ၾကားေနရပါ
တယ္။"မင္း မဟုတ္ဘူး တစ္ခုခု ေၾကာင့္
ခ်ည္းကပ္လာတာပါ။ လူေတြဟာ လို
ခ်င္တဲ့ အရာေတြ႐ွိလို႔ ခ်ည္းကပ္လာၾကတာ
ခ်ည္းပါပဲ။
"မဟုတ္ဘူး ႐ွင့္ဘာေၾကာင့္ အဲ့သည္လို
ေတြးရတာလဲ
ကြ်န္မေမတၱာတရား သက္သက္သာ နဲ႔ လာ
ခဲ့တာ
ေမတၱာတရားသက္သာ နဲ႔သာ လာခဲ့တာပါ"
ကြ်န္မ သူ႔အေတြးေတြ ၾကားေနရျပန္တယ္
"မင္းဆီဒီေရာက္လာ ဖို႔ ငါေခၚခဲ့သလား
ဒီကို ေရာက္လာဖို႔ ငါရည္ရြယ္ ေျပာဆို
ခဲ့တာ ႐ွိသလား"
ကြၽန္မ မ်က္ရည္ေတြ က်လာတယ္။ စုန္းအဘြားအို ဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕အေတြး
ေတြနဲ႔ ကြၽန္မ အသက္ဓာတ္ကို ဆက္သြယ္
ထားခဲ့ တဲ့ အတြက္။ ကြၽန္မ တေျဖးေျဖး ျဖဴ
လ် ေဖ်ာ့ေတာ့ လာခဲ့တယ္။သူက ကြၽန္မ
ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ရင္း "မင္းငါ့အေတြး
ေတြ ၾကားရတယ္လား လို႔ ေမးတယ္။"
"ဟုတ္ပါတယ္ ကြၽန္မၾကားေနရပါတယ္"
"ငါေလ မင္းကို အေမွာင္ထဲမွာ ေသာ့ခတ္
သိမ္းထား ခ်င္တာ။မင္းရဲ႕ အသက္ဓာတ္ကို
မီးသီးထဲကို ထည့္ၿပီး ထြန္းမယ္။ေသတၱာ
ေသးေသးေလးထဲ ထည့္ၿပီး အထဲမွာ သရဲ
ေတြ ေမြးထားခ်င္ တယ္။ ငါေလမင္းကို
သမုဒၵရာ ေခ်ာက္ကမ္းပါး စြန္းကေန ဟို
ေအာက္ကို ကန္ခ်ပစ္လိုက္ ခ်င္တာ။
ေဘာလံုးတစ္လံုးလို မိ်ဳး သစ္ပင္ေပၚ ပစ္
တင္လိုက္ ခ်င္တယ္။လ်ွပ္စစ္ဓာတ္ ေပး..
ေခါင္းျဖတ္...."
"ရပ္လိုက္ပါေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား
အဲ့သည္ေလာက္ ဆိုးယုတ္တဲ့ ကိစၥေတြ
ယုတ္ညံ့ တဲ့ အေတြးေတြ စဥ္းစားေနရတာ
လဲ ေမတၱာတရား သက္သက္ နဲ႔လာခဲ့တာ
႐ွင္ မသိဘူးလား"
ကြၽန္မ စကားေျပာေသာ္လည္း သူသည္
အေတြးမ်ားကို မရပ္ပါေခ် ။ ကြၽန္မအားသတ္
ျဖတ္ရန္ နည္းမိ်ဴးစံုနဲ႔ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ေန ေပ
သည္။ ကြၽန္မထံမွ ေသြးမ်ားစီးက်လာ သည္
ဟု သူေတြးေနသည္။
ကြၽန္မႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွ ေသြးမ်ားအန္ၾကလာ
သည္။ ကြၽန္မသည္ အရြယ္အစားျပန္လည္
ႂကီးမားလာရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေခ်။ ဒီဘက္
ကမာၻ၌ ကြၽန္မဆံုးပါးသြားေတာ့မည္။ ဟို
ဘက္ကမၻာ၌ ကြၽန္မအၿပီးအပိုင္ထြက္
ခြာလာခဲ့သည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ အလႊာ
ႏွစ္ခုကို ျခားထားသည့္တံခါး ပိတ္သြား
ခဲ့ ၿပီျဖစ္သည္။ ကြၽန္မသည္ မူလထက္ပင္.ပို
၍ ပို၍ ျဖဴ ေဖ်ာ့၍ လာသည္။ သူသည္လည္း
သူ၏ အေတြးမ်ားကို မရပ္ေခ်။ ကြၽန္မ
ေသဆံုးရေပေတာ့မည္။
"မင္းသိထားပါ ေကာင္မေလး ေယာ္်ား
တစ္ေယာက္ဟာ နည္းမိ်ဳးစံုနဲ႔ ရက္စက္ဖို႔
႐ွိပါတယ္။ ရက္လည္းရက္စက္တက္ပါ
တယ္။ဒါ့အျပင္ မိန္းကေလးေတြလည္း ရက္
စက္တက္ေသးတယ္။ တျခားလူတစ္
ေယာက္ရဲ႕ အေတြးဟာ မင္းကိုထိခိုက္ေစ
ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္
မင္းကို အေတြးေတြနဲ႔ ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္
ပစ္လိုက္ဖို႔ ဘယ္သူမွ ဝန္မေလးဖူး ကေလး
တို႔ေတြ ဟာ ဒီလိုေတြပဲ"
ကြၽန္မ ႐ုတ္တရက္အလင္းတန္းတစ္ခုကို
လွမ္းျမင္ရတယ္။ အၾကည္ဓာတ္ကေလးဆို
ပိုလို႔ မွန္မယ္။ အေတြးေတြနဲ႔ ရပ္ေနတဲ့
ေကာင္ေလးရဲ႕ အေတြးေတြဟာ မီးခိုးေငြ႔
ေတြ ျဖစ္ၿပီး ကြၽန္မဆီ လာေနတယ္။ အဲ့
ဒီအေငြ႔ေတြက ပန္းေရာင္ အၾကည္ဓာတ္
တစ္ခုက ကာထားသလိုမိ်ဳး ကြၽန္မခံစား
ရတယ္။ သူအေတြးေတြ ကြၽန္မဆိမေရာက္
ေတာ့ မီးခိုးေငြ႔ေတြဟာ ေလထဲမွာ ရပ္တန္႔
သြားၾကတယ္။ တံခါးဝမွာေတာ့ သူနဲ႔ ခြၽတ္
စြတ္တူတဲ့တစ္ေယာက္ ရပ္ေနတယ္။
မ်က္ရည္ေတြ ၾကားက ကြ်န္မကို ျပံဳးၾကည့္
တယ္။ ကြၽန္မကို ေပြ႔ဖက္လာတယ္။ကြၽန္
မဟာ သူ႔ေမတၱာေၾကာင့္ မူလအရြယ္အစား
ျပန္ေရာက္ ႐ွိလာခဲ့တယ္။ သူ႔နာမည္က ဒီႏို
လို႔ ေခၚပါတယ္။ သူကြၽန္မကို မွတ္မိတယ္။
ကြၽန္မ အိမ္မက္ထဲမွာ အမွန္တကယ္ ေတြ႔ခဲ့ရတာ သူပါပဲ။ သူနဲ႔ အေတြးေတြးေနခဲ့
တဲ့ ေကာင္ေလးဟာ အမႊာေတြ ျဖစ္ပံု ရတာေၾကာင့္ တျခားေကာင္ေလးရဲ႕ အေတြးေတြက ကြၽန္မကို ဒုကၡေပးႏိုင္တာ ျဖစ္
လိမ့္မယ္။ လတ္တေလာမွာ သူ႔ရဲ႕
အၾကည္ဓာတ္ေၾကာင့္ အေတြးေတြရဲ႕ ရန္က ကြၽန္မလြတ္ေျမာက္ ခဲ့ပါၿပီ။
သူကြၽန္မ ကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတယ္
စုန္းမႀကီးရဲ႕ အေပးအယူေၾကာင့္ ကြၽန္မ
ဟာ နဂိုအတိုင္း ႏုပ်ိဳလန္းဆန္း တဲ့ေကာင္
မေလးတစ္ေယာက္ ျပန္ျဖစ္လာတယ္။
ကြ်န္မရဲ႕ အဝတ္အစားေတြ ေျပာင္းလဲ
သြားတယ္။ တဖိတ္ဖိတ္ေတာင္ေနတဲ့ ပန္း
ႏုေရာင္ ဇာအနားကြက္ကေလးမွာ စေတာ္
ဘယ္ရီ သီးကေလးေတြ ကက္ထားၾကတယ္
သူ႔မွာ မိဘမ႐ွိေလေတာ့ သူတိူ႔ၿမိဳ႕ ဘုရား
ေက်ာင္းက ဖာသာဟာ အဖေနရာကထိမ္း
ျမားျခင္း ျပဳ လုပ္ေပးတယ္။
ကြၽန္မတို႔မဂၤလာပြဲကို ကေလး အမ်ားျကီး တက္.ေရာက္ၾကတယ္။ ကြၽန္မကို ကေလး
ေတြက ခ်စ္ၾကတာေတြ႔ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္
လဲဆိုေတာ့ ေျခလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း စ
ေတာ္ဘယ္ရီ သီးေလးေတြ ေျမေပၚသက္
ဆင္း ရလို႔ပါတ့ဲ။
ကြ်န္မ တို႔ႏွစ္ေယာက္ သစ္လံုးအိမ္တစ္
အိမ္ေဆာက္ၿပီး ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။
အရင္ကထက္ပိုၿပီး ပံုျပင္ေတြေျပာျဖစ္
ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒီႏိုေျပာျပတဲ့ ပံုျပင္ဟာ သိပ္လွပါတယ္
ပံုျပင္ေလးရဲ႕ နာမည္က
ေျခလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း စေတာ္ဘယ္ရီ
ေတြ ထြက္ၾကလာတဲ့ ေကာင္မေလးတဲ့။
ဒိုဒို
႔ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ေနေရာင္ျခည္ ေတြ
ျဖာျပီး႔ ေႏြးေထြးလွပေနသတဲ့။
ၿမိဳ႕ ကေလးရဲ႕ ဆူညံသံေတြ ၾကား
စိတ္ၾကည္ႏူး ဖြယ္ ျမင္ကြင္းတစ္ခု႐ွိတယ္
အဲ့ဒီ ျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ စေတာ္ဘယ္ရီ
ျခင္းေတြ သယ္ေဆာင္ထားတဲ့ အဘြားအို
တစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူ႔ ျမင္ကြင္းထဲ ထူးဆန္း
ေနေပမယ့္ လစ္လ်ဴ ႐ွဴ ့ ၿပီးေနလိုက္တယ္။
သူ႔နာမည္က ႏိုဘီ လို႔ေခၚတယ္။ သူ႔ညီေလး
ဒီႏိုကေတာ့ လစ္လ်ဴ ႐ွဴ႕ မေနႏိုင္ဘဲ အဘြား
အိုကို လွမ္းေခၚလိုက္ၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီ ျခင္း
တစ္ျခင္း ဝယ္လိုက္တယ္။ ႏိုဘီဟာ စားပြဲ
ေပၚက ျခင္းကို အခ်ိန္ေတာ္ၾကာ သတိထား
ၾကည့္ ေနခဲ့မိတယ္။ ဒီႏို အျပင္ထြက္သြား
ေတာ့ သူတို႔အိမ္မွာ ႏိုဘီ တစ္ေယာက္တည္း
က်န္ခဲ့တယ္။ ႏိုဘီဟာ ပ်င္းရိလာခဲ့တာနဲ႔
မီးလင္းဖို ေဘးက ထိုင္ခံုေပၚမွာ စာဖတ္ေန
ခဲ့တယ္။ ႐ုတ္တရက္သူ႔ႏွာေခါင္းအႏွံံ့ စေတာ္
ဘယ္ရီ နံံ့ေတြ ပ်ံံ့လြင့္လာတယ္။ထိုင္ခံုေပၚ
က စေတာ္ဘယ္ရီ ျခင္းဟာ လႈပ္လႈပ္ရြရြ
ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ အတန္ငယ္ႀကီးတဲ့ စေတာ္
ဘယ္ရီ သီးတစ္လံုးထဲကေန သူအသံေတြ
ၾကားေန ရတယ္။ အသီးကို ေခါင္းပြတစ္
ခုလို အတြင္းက တူးစြေနသလို မိ်ဳး။ေခါင္းေလး
တစ္ဖက္ ထြက္လာတယ္။ လက္တစ္ဖက္
ၿပီး ေျခေထာက္တစ္ဖက္နဲ႔ အတူ ေသးငယ္
တဲ့ ခနၶာကိုယ္ကေလး။ စေတာ္ဘယ္ရီ ထဲက
လူေသးေသးေလးက စားပြဲေပၚက ေန
ခံုေအာက္ေျခ ထိ ေလ်ာတိုက္ဆင္းတယ္။
မီးလင္းဖို ရဲ႕ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ႏိုဘီေျပာင္းထိုင္
လိုက္ရင္း သူမကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။
သူမက ခနၶာကိုယ္ အရြယ္အစား မူလထက္
မဆိုသေလာက္ႀကီး လာတာေတြ႔ရတယ္။
မႏွင္းျဖဴ ပံုျပင္ထဲ က လူပုေတြရဲ႕ အရြယ္စား
ေလာက္ ထိ။သူမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းလႈပ္စျပဳ လာ
တယ္။ သူ႔ကိုတစ္ခုခု ေျပာခ်င္ခဲ့တယ္ ထင္ပါ
ရဲ႕။ သူ သူမကို ေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
သူမဟာ ႏွင္းလိုျဖဴ စြတ္တဲ့ အသားရည္
႐ွိၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီ ေတြစီစီရီရီ ကတ္ထား
တဲ့ ခ်စ္စဖြယ္ဂါဝန္ကို ဝတ္ဆင္ထားပါတယ္
စေတာ္ဘယ္ရီ ေကာင္မေလး
ကြၽန္မ သူ႔ကိုေငးၾကည့္ေနခဲ့ပါတယ္။ အို
ေပ်ာ္လိုက္တာ။ ကြၽန္မ ေန႔စဥ္ဆက္တိုက္
သူ႔ကို အိမ္မက္မက္ခဲ့တယ္။ အိမ္မက္ထဲမွာ
သူနဲ႔ ကြၽန္မ န့ဲ ေနဝင္ဆည္းဆာ ကိုေငး
ၾကည့္ေနခဲ့ ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြ။ သူက
Fairytale ေျပာတာ သိပ္ေတာ္တယ္။ ကြၽန္မ
ေပၚလည္း ၾကင္နာတက္သူ တစ္ေယာက္
ပါ။ ကြၽန္မ မသိတဲ့ ခရမ္းေရာင္အလင္းတန္း
ေတြ ႐ိွတဲ့ ကမာၻမွာ ကြၽန္မတို႔ေနဝင္ဆည္း
ဆာကို ၾကည့္ေနလိုက္ၾကတာ။ သူအျပံဳးက
ျဖဴ စင္ေပါ့ ပါးၿပီးကြၽန္မတို႔ တစ္ေယာက္လက္
ကို တစ္ေယာက္ဆြဲကိုင္လို႔ ေတြ႔ျမင္ရသမ်ွ
လူေတြကို ျပံဳးျပၾကတယ္။ ကြၽန္မ တစ္ဦး
တည္း ျမင္ရတဲ့ အလင္းမႈန္ေတြက စနစ္
တက် ေျပာျပေနမိတယ္။ သူက မျမင္ရတဲ့
အမုွန္ေတြ လိုက္ဖမ္းရင္း ကြၽန္မလက္ထဲ
ထည့္ေပးတယ္။ သူ မသိတာက သူဖမ္းလိုက္
တဲ့ ဗလာနယ္ထဲ ကြၽန္မ ေျပာတဲ့ အမႈန္ေတြ
သူ႔လက္ထဲ မွာပါလာတက္တာေတြ။ ပန္းခ်ီ
ကားေတြ သူနဲ့ အတူၾကည့္ခဲ့ ဖူးၾကတယ္။
ေမွာ္ပညာ အေၾကာင္းေတာ့ သိပ္မေျပာခဲ့မိ
ၾကပါ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မသူ႔အေပၚ သံ
ေယာဇဥ္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ေသခ်ာပါတယ္။
ကြၽန္မနဲ႔ သူရဲ႕ ကမာၻဟာ အလႊာျခားေနခဲ့
မွန္း ကြၽန္မသတိျပဳမိခဲ့ပါတယ္။တစ္ေန႔မွာ
အရဲစြန္႔ၿပီး ကြၽန္မတို႔ကမာၻက စုန္းအဘြားအို
ဆီ သြားခဲ့တယ္။ အဘြားက ကြၽန္မကို ခ႐ု
ေတြ ပတ္က်ိေတြ တျခားဘာမွန္းမသတိတဲ့
ခရမ္းေရာင္ အရည္ေတြ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ား
ႀကီး ေရာစပ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ကြ်န္မကို
အိပ္ေငြ႔ခ်တယ္။ အိပ္ေငြ႔ခ်ေနရင္းက ကြၽန္မ
အသက္ဓာတ္ တစ္ခ်ိဳ႕ ကို သူ႔လက္ထဲ ထည့္
ထားခဲ့ ရတယ္။ အဘြားကေျပာတယ္ ကြၽန္မ
နဲ႔ အိမ္မက္ထဲက လူဟာ စိတ္ခ်င္း ဆက္ၿပီး
သား ျဖစ္သြားၿပီတဲ့။ ကြၽန္မ အခုေနတဲ့ ကမာၻ
က ေနအလႊာတစ္ခု ၾကားျဖတ္သန္းသြားဖို႔
စေတာ္ဘယ္ရီ ျဖစ္ဖို႔လိုေနတယ္။ တစ္ခု
႐ွိေသးတယ္။ ကြၽန္မ စိတ္ခ်င္းဆက္ထားတဲ့
လူဟာ ကြၽန္မကို မူလအရြယ္အတိုင္းျပန္
ေရာက္ေစႏိုင္တယ္(အကယ္၍ မ်ားသူ႔ခ်စ္
ေမတၱာကို ရႏိုင္ခဲ့ရင္) ဆိုးရြားတဲ့ ကိစၥတစ္
ခု ႐ွိေသးတယ္တဲ့။ အဲ့ဒါကေတာ့ သူရဲ႕ အေတြး
ေတြ ကြၽန္မ ၾကားေနရမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။
ကြၽန္ မအခုသူ႔ေ႐ွ႕မွာ ေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။
အိမ္မက္တစ္ခု လိုပါပဲ။
အို သူအေတြးေတြ ဟာ
."မင္းဟာ ဘယ္လို
မိန္းကေလး မိ်ဳးလဲ တဲ့။ ကြၽန္မဟာ ဘယ္လို
မိ်ဳးတဲ့လဲ။တစ္ခုေတာ့ေျပာသင့္တယ္"လို႔
ကြၽန္မ ေတြးေနမိတုန္း သူ႔အေတြးေတြ ကြၽန္မဆက္ၾကားေနခဲ့ရတယ္။
"မင္းဘာေၾကာင့္ ငါ့ဆီကို ခ်ည္း
ကပ္လာရတာ လဲ။ ငါက ပိုက္ဆံ႐ွိလို႔လား။
တို႔အိမ္ကို ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ နဲ႔"။
စေတာ္ဘယ္ရီ girl -"ေက်းဇူးျပဳ ၿပီး ကြၽန္မ
ကို အဲ့သည္ လို မထင္ပါနဲ႔လား ေသခ်ာ
မေျပာႏိုင္ ေပမယ့္ အေထြအထူး ရည္ရြယ္
ခ်က္ မ႐ွိပါဘူး။
ကြၽန္မ သူ႔အေတြးေတြ ဆက္ၾကားေနရပါ
တယ္။"မင္း မဟုတ္ဘူး တစ္ခုခု ေၾကာင့္
ခ်ည္းကပ္လာတာပါ။ လူေတြဟာ လို
ခ်င္တဲ့ အရာေတြ႐ွိလို႔ ခ်ည္းကပ္လာၾကတာ
ခ်ည္းပါပဲ။
"မဟုတ္ဘူး ႐ွင့္ဘာေၾကာင့္ အဲ့သည္လို
ေတြးရတာလဲ
ကြ်န္မေမတၱာတရား သက္သက္သာ နဲ႔ လာ
ခဲ့တာ
ေမတၱာတရားသက္သာ နဲ႔သာ လာခဲ့တာပါ"
ကြ်န္မ သူ႔အေတြးေတြ ၾကားေနရျပန္တယ္
"မင္းဆီဒီေရာက္လာ ဖို႔ ငါေခၚခဲ့သလား
ဒီကို ေရာက္လာဖို႔ ငါရည္ရြယ္ ေျပာဆို
ခဲ့တာ ႐ွိသလား"
ကြၽန္မ မ်က္ရည္ေတြ က်လာတယ္။ စုန္းအဘြားအို ဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕အေတြး
ေတြနဲ႔ ကြၽန္မ အသက္ဓာတ္ကို ဆက္သြယ္
ထားခဲ့ တဲ့ အတြက္။ ကြၽန္မ တေျဖးေျဖး ျဖဴ
လ် ေဖ်ာ့ေတာ့ လာခဲ့တယ္။သူက ကြၽန္မ
ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ရင္း "မင္းငါ့အေတြး
ေတြ ၾကားရတယ္လား လို႔ ေမးတယ္။"
"ဟုတ္ပါတယ္ ကြၽန္မၾကားေနရပါတယ္"
"ငါေလ မင္းကို အေမွာင္ထဲမွာ ေသာ့ခတ္
သိမ္းထား ခ်င္တာ။မင္းရဲ႕ အသက္ဓာတ္ကို
မီးသီးထဲကို ထည့္ၿပီး ထြန္းမယ္။ေသတၱာ
ေသးေသးေလးထဲ ထည့္ၿပီး အထဲမွာ သရဲ
ေတြ ေမြးထားခ်င္ တယ္။ ငါေလမင္းကို
သမုဒၵရာ ေခ်ာက္ကမ္းပါး စြန္းကေန ဟို
ေအာက္ကို ကန္ခ်ပစ္လိုက္ ခ်င္တာ။
ေဘာလံုးတစ္လံုးလို မိ်ဳး သစ္ပင္ေပၚ ပစ္
တင္လိုက္ ခ်င္တယ္။လ်ွပ္စစ္ဓာတ္ ေပး..
ေခါင္းျဖတ္...."
"ရပ္လိုက္ပါေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား
အဲ့သည္ေလာက္ ဆိုးယုတ္တဲ့ ကိစၥေတြ
ယုတ္ညံ့ တဲ့ အေတြးေတြ စဥ္းစားေနရတာ
လဲ ေမတၱာတရား သက္သက္ နဲ႔လာခဲ့တာ
႐ွင္ မသိဘူးလား"
ကြၽန္မ စကားေျပာေသာ္လည္း သူသည္
အေတြးမ်ားကို မရပ္ပါေခ် ။ ကြၽန္မအားသတ္
ျဖတ္ရန္ နည္းမိ်ဴးစံုနဲ႔ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ေန ေပ
သည္။ ကြၽန္မထံမွ ေသြးမ်ားစီးက်လာ သည္
ဟု သူေတြးေနသည္။
ကြၽန္မႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွ ေသြးမ်ားအန္ၾကလာ
သည္။ ကြၽန္မသည္ အရြယ္အစားျပန္လည္
ႂကီးမားလာရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေခ်။ ဒီဘက္
ကမာၻ၌ ကြၽန္မဆံုးပါးသြားေတာ့မည္။ ဟို
ဘက္ကမၻာ၌ ကြၽန္မအၿပီးအပိုင္ထြက္
ခြာလာခဲ့သည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ အလႊာ
ႏွစ္ခုကို ျခားထားသည့္တံခါး ပိတ္သြား
ခဲ့ ၿပီျဖစ္သည္။ ကြၽန္မသည္ မူလထက္ပင္.ပို
၍ ပို၍ ျဖဴ ေဖ်ာ့၍ လာသည္။ သူသည္လည္း
သူ၏ အေတြးမ်ားကို မရပ္ေခ်။ ကြၽန္မ
ေသဆံုးရေပေတာ့မည္။
"မင္းသိထားပါ ေကာင္မေလး ေယာ္်ား
တစ္ေယာက္ဟာ နည္းမိ်ဳးစံုနဲ႔ ရက္စက္ဖို႔
႐ွိပါတယ္။ ရက္လည္းရက္စက္တက္ပါ
တယ္။ဒါ့အျပင္ မိန္းကေလးေတြလည္း ရက္
စက္တက္ေသးတယ္။ တျခားလူတစ္
ေယာက္ရဲ႕ အေတြးဟာ မင္းကိုထိခိုက္ေစ
ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္
မင္းကို အေတြးေတြနဲ႔ ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္
ပစ္လိုက္ဖို႔ ဘယ္သူမွ ဝန္မေလးဖူး ကေလး
တို႔ေတြ ဟာ ဒီလိုေတြပဲ"
ကြၽန္မ ႐ုတ္တရက္အလင္းတန္းတစ္ခုကို
လွမ္းျမင္ရတယ္။ အၾကည္ဓာတ္ကေလးဆို
ပိုလို႔ မွန္မယ္။ အေတြးေတြနဲ႔ ရပ္ေနတဲ့
ေကာင္ေလးရဲ႕ အေတြးေတြဟာ မီးခိုးေငြ႔
ေတြ ျဖစ္ၿပီး ကြၽန္မဆီ လာေနတယ္။ အဲ့
ဒီအေငြ႔ေတြက ပန္းေရာင္ အၾကည္ဓာတ္
တစ္ခုက ကာထားသလိုမိ်ဳး ကြၽန္မခံစား
ရတယ္။ သူအေတြးေတြ ကြၽန္မဆိမေရာက္
ေတာ့ မီးခိုးေငြ႔ေတြဟာ ေလထဲမွာ ရပ္တန္႔
သြားၾကတယ္။ တံခါးဝမွာေတာ့ သူနဲ႔ ခြၽတ္
စြတ္တူတဲ့တစ္ေယာက္ ရပ္ေနတယ္။
မ်က္ရည္ေတြ ၾကားက ကြ်န္မကို ျပံဳးၾကည့္
တယ္။ ကြၽန္မကို ေပြ႔ဖက္လာတယ္။ကြၽန္
မဟာ သူ႔ေမတၱာေၾကာင့္ မူလအရြယ္အစား
ျပန္ေရာက္ ႐ွိလာခဲ့တယ္။ သူ႔နာမည္က ဒီႏို
လို႔ ေခၚပါတယ္။ သူကြၽန္မကို မွတ္မိတယ္။
ကြၽန္မ အိမ္မက္ထဲမွာ အမွန္တကယ္ ေတြ႔ခဲ့ရတာ သူပါပဲ။ သူနဲ႔ အေတြးေတြးေနခဲ့
တဲ့ ေကာင္ေလးဟာ အမႊာေတြ ျဖစ္ပံု ရတာေၾကာင့္ တျခားေကာင္ေလးရဲ႕ အေတြးေတြက ကြၽန္မကို ဒုကၡေပးႏိုင္တာ ျဖစ္
လိမ့္မယ္။ လတ္တေလာမွာ သူ႔ရဲ႕
အၾကည္ဓာတ္ေၾကာင့္ အေတြးေတြရဲ႕ ရန္က ကြၽန္မလြတ္ေျမာက္ ခဲ့ပါၿပီ။
သူကြၽန္မ ကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတယ္
စုန္းမႀကီးရဲ႕ အေပးအယူေၾကာင့္ ကြၽန္မ
ဟာ နဂိုအတိုင္း ႏုပ်ိဳလန္းဆန္း တဲ့ေကာင္
မေလးတစ္ေယာက္ ျပန္ျဖစ္လာတယ္။
ကြ်န္မရဲ႕ အဝတ္အစားေတြ ေျပာင္းလဲ
သြားတယ္။ တဖိတ္ဖိတ္ေတာင္ေနတဲ့ ပန္း
ႏုေရာင္ ဇာအနားကြက္ကေလးမွာ စေတာ္
ဘယ္ရီ သီးကေလးေတြ ကက္ထားၾကတယ္
သူ႔မွာ မိဘမ႐ွိေလေတာ့ သူတိူ႔ၿမိဳ႕ ဘုရား
ေက်ာင္းက ဖာသာဟာ အဖေနရာကထိမ္း
ျမားျခင္း ျပဳ လုပ္ေပးတယ္။
ကြၽန္မတို႔မဂၤလာပြဲကို ကေလး အမ်ားျကီး တက္.ေရာက္ၾကတယ္။ ကြၽန္မကို ကေလး
ေတြက ခ်စ္ၾကတာေတြ႔ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္
လဲဆိုေတာ့ ေျခလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း စ
ေတာ္ဘယ္ရီ သီးေလးေတြ ေျမေပၚသက္
ဆင္း ရလို႔ပါတ့ဲ။
ကြ်န္မ တို႔ႏွစ္ေယာက္ သစ္လံုးအိမ္တစ္
အိမ္ေဆာက္ၿပီး ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။
အရင္ကထက္ပိုၿပီး ပံုျပင္ေတြေျပာျဖစ္
ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒီႏိုေျပာျပတဲ့ ပံုျပင္ဟာ သိပ္လွပါတယ္
ပံုျပင္ေလးရဲ႕ နာမည္က
ေျခလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း စေတာ္ဘယ္ရီ
ေတြ ထြက္ၾကလာတဲ့ ေကာင္မေလးတဲ့။
ဒိုဒို
Comments
Post a Comment