Mother

အဲ့ဒီညက မာကာ အိပ္မက္မက္တယ္။ မာကာဟာ ေျပာင္းဖူးေပါက္ေပါက္ႀကိဳက္တယ္။
စေနေန႔မွာ ႏြားႏို႔ေသာက္ရတာ ႀကိဳက္ယ္။
စေနေန႔ညရဲ႕ အိပ္မက္တစ္ခုထဲမွာ မာကာ အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။
ေလာေလာလတ္လတ္ ဝတ္ထားတဲ့ညဝတ္အက်ီၤနဲ႔ပဲ အိပ္မက္
ထဲမွာ မာကာ အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တာ။ မာကာ အိပ္ေနလိုက္တာမွ ထာဝရအိပ္ေမာက်ေန
တဲ့ ပံုျပင္ထဲက မင္းသမီးကေလးလိုပဲ။ မာကာရဲ႕ ဆံပင္႐ွည္ေတြဟာ ေအာက္ဘက္ကို
တြဲေလာင္းက်ေနတယ္။ ဆံပင္႐ွည္တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ၾကမ္းျပင္မွာ ပ်ံ ၾကဲလုနီးပါးပဲ။
မာကာအိပ္ေနတဲ့ ခုတင္ေဘးမွာ ျပတင္းေပါက္တစ္ခု႐ွိတယ္။ ျပတင္းေပါက္ဟာ ေလေၾကာင့္ထင္
ရဲ႕ အနည္းငယ္ဟသြားတယ္။ ႐ွည္လ်ားၿပီး
ရြတ္တြေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ ျပတင္းေပါ
က္ ေဘာင္ေပၚမွာ တေရြ႔ေရြ႔တြားသြားေန
ေတာ့တယ္။ ရြတ္တြေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ
ရဲ႕ ပိုင္႐ွင္က ခါးကုန္းကုန္းအဘြားအို တစ္
ေယာက္ပဲ။ဒါကို မာကာ ဘာေၾကာင့္သိေနခဲ့
တာလဲ။ အိပ္မက္ထဲက မာကာဟာ အိပ္ေမာ
က်ေနေပမယ့္ တျခားမာကာတစ္ေယာက္က
ႏိုးလို႔ေနေသးတယ္။ သူဟာ စိတ္ဝိညာဥ္ လို
ပဲ မာကာကိုတစ္လွည့္ အဘြားအိုကို တစ္
လွည့္ၾကည့္ရင္း စိုးရိမ္ပူပန္ေနတယ္။မာကာ
ေနာက္တစ္ေယာက္ အထင္မွန္သြားတယ္။
အဘြားအိုဟာ ကုတင္နားကို တေရြ႔ေရြ႔ေရာ
က္ လာတယ္။ အဘြားအိုဟာကုတင္ေဘးက ထိုင္ခံုေလးေပၚမွာ ထိုင္လို္႔ မာကာရဲ႕ဆံႏြယ္
ေတြကို လွမ္းယူလိုက္တယ္။ လက္ေပၚေရာ
က္ သြားတဲ့ ဆံပင္ေတြကို အဘြားအိုဟာ လ်ာနဲ႔ လ်က္ေနတယ္။ အရာအားလံုး ကို
ျမင္ေနရတဲ့ တျခားမာကာဟာ အေမွာင္ထု
မွာ တိတ္တိတ္ေလးရပ္လို႔ အခ်င္းအရာကို
ရပ္ၾကည့္ေနတယ္။ အဘြားအိုက အေနာက္
ဘက္ကို လွည့္ၿပီးတျခားမာကာကို ျပံဳးျပတ
ယ္။တျခားမာကာလည္း အဘြားအိုဟာ သူ႔
ကိုျမင္ေနရတာျဖစ္လို႔ အံ့ျသသြားတယ္။ အ
ဘြားအိုဟာ သူရဲ႕လ်က္ျခင္းအမႈကို ဆက္လု
ပ္တယ္။ တျခားမာကာရဲ႕ မ်က္လံုးအိမ္မွာ
ဆံပင္ေတြၾကားက ေသြးေၾကာေတြကို ျမင္
ေယာင္လာတယ္။ ဆံႏြယ္တစ္ခုခ်င္းစီ ေအာက္က ဆံခ်ည္မ်ွင္ေသြးေၾကာေတြ ဟာ
ဆံႏြယ္တစ္ခုခ်င္းစီ မွာ တစ္ေခ်ာင္းျခင္း အ
ဘြားအိုလ်က္ေနတာေတြဟာ ဆံပင္ေတြမ
ဟုတ္ပဲ ဆံခ်ည္မ်ွင္ေသြးေၾကာေတြပဲ။ အဘြားအိုဟာ ဆံႏြယ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို လိမ္ခ်ိဳး
လိုက္တယ္။ ဆံပင္တစ္ခ်ိဳ႕ အရင္းက မဟုတ္
ေပမယ့္ အဖ်ားနားတစ္ဝိႈက္ ျပတ္က်သြားတ
ယ္။ ေသြးေၾကာအပိုင္းအစေတြ ဟာဆံပင္
ေတြနဲ႔အတူ ပါသြားတယ္။ ျပတ္ထြက္သြား
တဲ့ ဆံပင္ရဲ႕အဖ်ားပိုင္းကေန ေသြးစက္ေတြ
တစ္စက္ခ်င္းက်ေနတယ္။ အိပ္ေနတဲ့မာကာ
ရဲ႕ က်န္ခဲ့တဲ့ဆံပင္ဆီကေန ေသြးစက္ေတြ
စိမ့္ထြက္လို႔ေနတယ္။ တေအာင့္ၾကာေတာ့
ေသြးစက္ေတြ ရပ္သြားတယ္။ အဘြားအိုလ
ည္း  ေသြးေၾကာေတြဆီက ေသြးတစ္ခ်ိဳ႕စုပ္ယူ
ၿပီး လာရာျပတင္းေပါက္ကို ထြက္သြားတယ္
ျပတ္ထြက္သြားတဲ့ ဆံပင္အတိုေတြေတာ့ ၾကမ္းျပင္မွာ ခ်ထားခဲ့တယ္။

မာကာ ဟာ အလားတူ အိပ္မက္မိ်ဳးကို စေန
ေန႔ညလည္ေတြမွာ မက္တက္တယ္။ အိပ္
မက္တိုင္းမွာ အဘြားအိုဟာ ျပတင္းေပါက္
က ဝင္လာတက္သလို သူမအခန္းရဲ႕ တံခါး
ေပါက္ကေနလည္း ဝင္လာတက္တယ္။ စိတ္
ထိခိုက္စရာ တစ္ခုမာကာၾကံဳခဲ့ရေသးတယ္။
သူမဟာ သူမေနထိုင္ရာ မိသားစုကေလးရဲ႕
သမီးရင္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ေမြးစားခံရတာသာ
ျဖစ္တယ္။ သူမရဲ႕ အေမက သူမကို ႏွစ္သိမ့္
ခဲ့တယ္။ မာကာရဲ႕ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ပက္သ
က္ၿပီး "မေၾကာက္ဖို႔ေမ်ွာ္လင့္ေၾကာင္း၊ စိတ္
တည္ၿငိမ္စြာထားႏိုင္ဖို႔နဲ႔ မာကာဟာ အျမဲ
တမ္းသူ႔သားသမီးသာ ျဖစ္တယ္တဲ့"။ မာကာ
ဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚက်ေနတဲ့ ဆံပင္အျပတ္
ေတြကို ညေနခင္းေတြမွာ စိုးရိမ္တႀကီးၾကည့္
ေနမိတယ္။ မာကာတေျဖးေျဖး ပိန္လာတယ္
မာကာအေမ့ကေတာ့ ႏြားႏို႔မွန္မွန္ေသာက္
ဖို႔ ေျပာတယ္။

စေနေန႔ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခါ မာကာဟာ
အရာရာကိုပ်င္းရိလို႔ ႏြားႏို႔ေသာက္ခ်င္စိတ္
လည္း ကုန္ခမ္းေနတယ္။ သူမအေမသာ မာ
ကာႏြားႏို႔မေသာက္တာသိရင္ ပိုလို႔စိတ္မ
ေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္။ မာကာဟာႏြားႏို႔ေတြ
ကို ျပတင္းေပါက္က တိတ္တိတ္ေလးသြန္ခ်
လိုက္တယ္။ သူမ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန
တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမသိတယ္။ မာကာ မ
အိပ္ခ်င္ေပမယ့္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ မာ
ကာရဲ႕ ခနၶာကိုယ္ဟာ တေျဖးေျဖး အိပ္ေမာ
က်သြားလိမ့္မယ္။ မာကာဟာ ေမွးလိုက္ သတိျပန္လည္လာလိုက္ အေျခေနႏွစ္ခုရဲ႕
ၾကားထဲမွာ ဟိုဒီေျပးလႊားေနတယ္။ ႐ုတ္
တရက္ အိပ္ခန္းတံခါးပြင့္သြားတယ္။ မာ
ကာ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန လိုက္တယ္။
မ်က္လံုးတစ္ေပါက္စာ ေသခ်ာညႇပ္ထားတဲ့
ေစာင္ၾကားကေန အျပင္ကို ေငးၾကၫ့္ေန
တယ္။ တံခါးဝမွာ မာကာရဲ႕အေမရပ္ေနတ
ယ္။ မာကာရဲ႕အေမဟာ ေ႐ွ႕တိုးလာတယ္။
ကုတင္ေဘးက ထိုင္ခံုမွာထိုင္လို႔ မာကာရဲ႕
ဆံပင္ေတြကိုသူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြၾကား ေဆာ့
ကစားေနတယ္။ မာကာ ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနတ
ယ္။ သူမရဲ႕ အေမဆီက အိပ္မက္ထဲက အ
ဘြားအိုရဲ႕ အနံ႔ရေနလို႔ပဲ။ သူမရဲ အေမဟာ
သူမဆံပင္ေတြကို အနမ္းေပးတယ္။ နမ္းေန
ရင္းက မာကာ့အေမဟာ တေျဖးေျဖး ရြတ္တြ
လာတယ္။ အေရတြန္႔ေနတဲ့လက္ေခ်ာင္း
ေတြ ေျခေခ်ာင္းေတြ  ဆံပင္ျဖဴ  ေတြနဲ႔ အဘြားအိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပံုေပၚလာတယ္။
အဘြားအိုဟာ မာကာရဲ႕ဆံပင္အဖ်ားေတြကို
လိမ္လိုက္တယ္။ အိပ္မက္ထဲက အတိုင္းျပ
တ္ထြက္သြားတဲ့ ဆံပင္ေတြ။ တစ္စက္စက္
က်ေနတဲ့ ေသြးစက္ေတြနဲ႔ ေသြးေတြကို စုပ္
ယူေနတဲ့ အဘြားအို။ သူမ ႐ုတ္တရက္တိုက္
စစ္ဆင္လိုက္တယ္။ အဘြားအိုကို အားနဲ႔
႐ုန္းလိုက္ၿပီး ျပတင္းကခုန္ခ်ဖို႔ျပင္တယ္။ ဒါ
ေပမယ့္ မာကာဟာ သိပ္အားနည္းလို့္ေနၿပီ။
အေနာက္ဘက္က အ႐ွိန္ျပင္းျပင္းဝင္လာတဲ့
အရာဝထၳဳတစ္ခုခု ဟာ မာကာရဲ႕ဦးေခါင္းကို
ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထိခိုက္သြားတယ္။

မာကာ ျပန္ႏိုးလာခဲ့တယ္။

ဆရာဝန္တစ္ေယာက္က မာကာကို ေငး
ၾကည့္ေနတယ္။ မာကာမွာ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ
ရထားတဲ့ အတြက္ ေလာေလာဆယ္ စကား
ေျပာႏိုင္စြမ္းေတြ ေပ်ာက္သြားရမယ့္ အေျခ
အေနပဲ စိတ္ထိခိုက္တာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္
မယ္။ ဆရာဝန္ဟာ မာကာ အလြန္အားနည္း
ေနတဲ့အတြက္ နားေနသင့္ေၾကာင္းအသိ
ေပးတယ္။ မာကာ ဟာ ႐ုတ္တရက္ ထထိုင္
ဖို႔ႀကိဳးစားေပမယ့္ မူးေဝလို႔ေနတယ္။ အလြန္
အမင္း ေၾကာက္ေနခဲ့တဲ့အ႐ွိန္နဲ႔ စကားမ
ေျပာႏိုင္ခဲ့ဘူး။ မာကာဟာ ပါးစပ္ဟဖို႔ႀကိဳးစား
ေပမယ့္ စကားတစ္ခြန္း မွ သူမဆီကထြက္မ
လာခဲ့ဘူး။ မာကာဟာ ဆရာဝန္ကို သူမကို
ဒီအိမ္ကေန ေခၚထုတ္သြားဖို႔ေျပာခ်င္ေနတ
ယ္။ မာကာဟာ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေတာ့ေပမ
ယ့္ ဆရာဝန္ကို ေငးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
မာကာရဲ႕ ေမြးစားအေမ ဟာ ဆရာဝန္ကို တံ
ခါးဝအထိ လိုက္ပို႔ေပးလိုက္တယ္။မာကာ ျမင္တယ္။ အေမဟာ ဆရာဝန္ကို ႏႈတ္ဆကိ
လက္ျပေနတယ္။ ေလးဆယ့္ငါး ဒီဂရီေစာင္း
ၿပီး သူမရဲ႕ဦးေခါင္းဟာ မာကာ့႐ွိရာကို လွည့္
ၾကည့္တယ္။

တံခါးကို ပိတ္လိုက္တယ္။

တံခါးရဲ႕လက္ရန္းကို ကိုင္ထားတဲ့လက္
ေခ်ာင္းေတြဟာ တေျဖးေျဖးရြတ္တြလာေန
တယ္။ ေျခေခ်ာင္းေတြ ရြတ္တြလာတယ္။
မ်က္လံုးနားမွာ အေရးေၾကာင္းေတြနဲ႔ ဆံပင္
ေတြ ျဖဴ လာတယ္။

ေမြးစားအေမ ဟာ မာကာ့အနား ကို
တေျဖးေျဖး ကပ္လာေနခ်ိန္မွာ

မာကာဟာ ေလထဲက
အဘြားအိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနံ႔ကို ႐ွဴ  ႐ိုွက္မိ
လိုက္တယ္။

ဒိုဒို
30.11.2017