Sugar gun (သၾကားလံုး ေသနတ္)
တစ္ခ်ိဳ႕ ေသနတ္ေတြဟာ
အလိုအေလ်ာက္ ေသြးဆာေနတယ္။
အံ့ျသဖြယ္ မေကာင္းဘူးလား။
တစ္ခ်ိဳ႕ ေသနတ္ေတြဟာ သၾကားလံုးထြက္
တယ္ ။ အံ့ျသဖြယ္ မေကာင္းဖူးလား။
အထီးက်န္ ေနတဲ့ သိုးေက်ာင္းသား တစ္စု
႐ွိတယ္။ တကယ္ေတာ့ သိုးေက်ာင္းေနရင္း ဒီအိမ္ႀကီးနား ကိုေရာက္လာခဲ့တာ။ သူတို႔လည္း ခုလို အေၾကာင္းတစ္
စံုတစ္ရာ မ႐ွိဘဲ ေျမေအာက္ခန္းတစ္ခုထဲ
ဖမ္းဆီးထားခံရမယ္ လို႔ မထင္ထားခဲ့မိဘူး
ေလ။ အခုေတာ့ ေျမေအာက္ခန္း ထဲမွာ
တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ ၿပီ။ သူတို႔ကို ဘာေၾကာင့္ဖမ္း
ဆီးထားတယ္ ဆိုတာ မသိရေသးဘူး။
ေထာင့္မွာ အိပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္
ေယာက္က လွမ္းေျပာတယ္။
"ေဟ်ာင့္ေတြ ဒီေန႔ညက Halloween
ပဲ ကြ"
"Halloween ဆိုေတာ့ မင္းက သၾကားလံုး
ေတာင္းခ်င္လို႔လား ?"
"မဟုတ္ပါဘူး ငါတို႔မွာ ဖေယာင္းတိုင္
ေတြ ႐ွိတယ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ ထမင္းစားဖို႔
အခ်ိန္နီးေနၿပီ မဟုတ္လား။ ?"
"ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္း ထမင္းပန္းကန္
ေတြ လာပို႔သြားၿပီ"
"ငါတို္႔ ၇ေယာက္ရဲ႕ ပန္းကန္ထဲက
ထမင္းတစ္ဆုပ္စီ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္မွာ
ထည့္ၾကမယ္။ ၿပီးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း
ၿပီး အေမွာင္ထဲက လူေတြကို အကူအညီ
ေတာင္းရ ေအာင္လား"
"ျဖစ္ပါ့မလား?" သူ႔အသံက အနည္းငယ္
တုန္ေနတယ္။
"ေၾကာက္ေနတာမ်ား လား"
"ေၾကာက္တယ္ေတာ့ လည္း မဟုတ္ပါဘူး
အကူအညီေတာင္းဆိုေတာ့လည္း
ေတာင္းၾကတာေပါ့"
တစ္ေယာက္လက္ေပၚ တစ္ေယာက္ထပ္
ထားလိုက္ရင္း
"အေမွာင္ထဲက လူ အေမွာင္ထဲကလူ
က်ေနာ္တို႔ကို ကူညီပါ
က်ေနာ္တို႔ဒီေနရာကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္ပါ
တယ္
က်ေနာ္တို႔ကို ကူညီပါ
ကူညီပါ"
ၿပီးေတာ့ အသံေတြကို နားေထာင္ၾကည့္ေန
တယ္။ အားလံုးဝိုင္းရီလိုက္ျကတယ္။
"ေရာက္လည္း ေရာက္မလာပါဘူး ဟားဟ"
"Happy Halloween"သူတို႔ ေနာက္က
အသံ တစ္ခုၾကားလိုက္ရတယ္။
အရိပ္မဲႀကီး တစ္ခုပါ။
"မင္းတို႔ ေတာင္းတဲ့ အကူအညီကိုငါၾကား
ပါတယ္။ ငါ့အေနနဲ႔ လည္းကူညီခ်င္တယ္။
မင္းတို႔ ဒီအိမ္က လူေတြကို ဘယ္လိုမွမထိ
ခိုက္ပဲ ထြက္သြားလို႔ မရႏိုင္ဘူးဆိုတာ
မင္းတို႔ နားလည္တယ္မဟုတ္လား"
"အဲ့ဒါဆို က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ေတြ ေသမွ
ထြက္ေျပးလို႔ ရႏိုင္မယ္ ဆိုတာမ်ိုး လား
အဲ့ဒီလို သာဆို ဒီကထြက္လည္း ေထာင္က
မလြတ္ႏိုင္ဘူး ေလ"
"အဲ့လိုေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူး။ အခု
ငါေပးတဲ့ အရာကို အသံုးခ်လိုက္ရင္ မင္းတို႔
ဘာမွမျဖစ္ ျပသနာဟာ ၿပီးသြားလိမ့္မယ္။"
"ဒါ နဲ႔ခင္ဗ်ားက တစ္ျခားအေမွာင္ထဲက
အရာေတြလို အေပးအယူမိ်ဳး မ႐ွိဘူးလား?"
"႐ွိပါတယ္ ။ မင္းတို႔ ေနာက္ေတာ့သိရပါလိမ့္
မယ္ ။ ဒီေတာ့မင္းတို႔ သေဘာတူလား ။
မတူဘူး ဆို ငါ့ေနရာကို ငါျပန္ရမယ္"
"ဟုတ္ က်ေနာ္တို႔ သေဘာတူပါတယ္"
"အင္း ဒီပစၥည္းကို အသံုးခ်" သူတို႔လက္ထဲ
အရာတစ္ခုကို လွမ္းပစ္ေပးလိုက္ၿပီးေနာက္
အရိပ္မဲႀကီးဟာ အေမွာင္ထုၾကားေပ်ာက္
ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။
အရိပ္မဲ ႀကီးေပးခဲ့တာ ေသနတ္ခုႏွစ္လက္ပါ
"ေသနတ္ဆိုေတာ့ ငါတို႔က ပစ္ရမွာလား"
ငါတို႔ ေသာ့ခေလာက္ အရင္ပစ္ၾကတာေပါ့။
ေသာ့ခေလာက္ဖြင့္သြားတဲ့အခါ အက်ဥ္းခန္း
ေလးထဲက ေနသူတို႔ထြက္လာခဲ့တယ္။
သူတို္႔ေ႐ွ႕ကို လူသံႀကီးတစ္ေယာက္ေလ်ွာက္
လာေနတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ပံုစံဟာ မူမမွန္ပဲ ႐ူး
ႏွမ္းေနပံု ေပၚတယ္။ ေဘးနားမွာလူႏွစ္
ေယာက္ ထပ္ေပၚလာတယ္။ သူတို႔မပစ္ပဲ
ေနလို႔မရေတာ့မွန္း သတိထားမိလိုက္ၾက
တယ္။ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ မ်က္လံုးမွိတ္
အားကုန္ပစ္လိုက္ၿပီးေနာက္ မ်က္လံုးဖြင့္
ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ၾကမ္းျပင္မွာ ျပန္႔က်ဲေန
တဲ့ သၾကားလံုးပုံႀကီးကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။
လူသန္ႀကီး ဝတ္ထားတဲ့ မီးခိုးေရာင္အက်ီၤ
ကသၾကားလံုးပံုေတြ ၾကားမွာ။
"ဒီေသနတ္နဲ႔ ပစ္လိုက္ရင္ လူေတြဟာ
သၾကားလံုးေတြ ျဖစ္သြားတာထင္တယ္"
"သၾကားလံုးေတြက လွၿပီး
အေရာင္အေသြးစံုလိုက္တာ
ငါနည္းနည္းစားၾကည့္ခ်င္တယ္"
"ငါေရာပဲ "
"စားေကာင္းတယ္ စားၾကည့္ပါလား"
အခ်င္းခ်င္း သၾကားလံုးစားဖို႔ေျပာရင္း
သူတို႔အကုန္လံုးသၾကားလံုးေတြကို စား
မိၾကတယ္။ ထူးျခားတာက သၾကားလံုးေတြ
ဟာ ဗိုက္မဝတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သၾကားလံုး
ေတြကို ထပ္စားခ်င္ေနေသးတယ္"
သူတို႔ အေ႐ွ႕ကို ထြက္လာတဲ့အခါ
အလားတူ ေယာက္်ားႀကီး ႏွစ္ေယာက္ကို
ေတြ႔တယ္။ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္လိုက္ သၾကားလံုး
ေတြ စားလိုက္နဲ႔ အကုန္လံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြ
ကို သူတို႔ဟာ သၾကားလံုးေတြပဲ လို႔ျမင္ၾက
တယ္။
သူတို႔ လမ္းမေပၚေရာက္သြားတဲ့ အခါ
လူတိုင္းကို သၾကားလံုးေတြ အမွတ္နဲ႔
ဝိုင္းပစ္ခတ္ၾကတယ္။
သၾကားလံုးေတြစားရင္း ေလးလံေမာပန္း
သြားၿပီးေနာက္ ေနာက္ေန႔ မနက္ အိပ္ယာက
သူတို႔ ႏိုးလာတဲ့အခါ ေတာင္ေတြစီထားတဲ့
ေတာင္တန္းေတြလို တစ္စီတစ္တန္းထဲ
႐ွိေနတဲ႔ သၾကားလံုးေတာင္တန္းကို လွမ္းျမင္
ရတယ္တဲ့ ။
အရိပ္ႀကီးေျပာတဲ့"ေနာက္တာ့သေဘာေပါက္မယ္" ဆိုတဲ့ အရာကို သေဘာေပါက္သြား
ခဲ့တယ္။
"အခုဆိုရင္ ဒီၿမိဳ႕ကလူေတြဟာ
လူဦးေရ စာရင္းထဲက တေျဖးေျဖးေပ်ာက္
ကြယ္သြားေတာ့မွာ "
ၿမိဳ႕လူဦးေရ စားရင္းက တေျဖးေျဖးေပ်ာကိ
ကြယ္သြားၾကမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္.သူတို႔
ဟာ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ရဲေတြဖမ္းဆီးတာကို ေတာ့
ခံရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အျမဲတမ္းေနာင္တရျခင္း ကို
ခံစားေနရပါတယ္။
သူတို႔ဟာ သၾကားလံုးေတာင္ႀကီးဆီကို
သၾကားလံုးေတြ လာယူသြားတက္ၾကတယ္။
Halloween ညတိုင္းသၾကားလံုးလာေတာင္း
တဲ့ကေလးေတြနဲ႔ မိဘမဲ့ေဂဟာက အျပင္
မထြက္ရတဲ့ ကေလးေတြကို သၾကားလံုး
ေတြ လက္ေဆာင္ေပးတက္တယ္။
တစ္ခု ပဲHalloween ညေတြမွာ
သၾကားလံုးေတြ ဆီက ငိုၿငီးသံေတြ ၾကားရ
တက္တယ္။
ဒုိဒို
31.10.2017
အလိုအေလ်ာက္ ေသြးဆာေနတယ္။
အံ့ျသဖြယ္ မေကာင္းဘူးလား။
တစ္ခ်ိဳ႕ ေသနတ္ေတြဟာ သၾကားလံုးထြက္
တယ္ ။ အံ့ျသဖြယ္ မေကာင္းဖူးလား။
အထီးက်န္ ေနတဲ့ သိုးေက်ာင္းသား တစ္စု
႐ွိတယ္။ တကယ္ေတာ့ သိုးေက်ာင္းေနရင္း ဒီအိမ္ႀကီးနား ကိုေရာက္လာခဲ့တာ။ သူတို႔လည္း ခုလို အေၾကာင္းတစ္
စံုတစ္ရာ မ႐ွိဘဲ ေျမေအာက္ခန္းတစ္ခုထဲ
ဖမ္းဆီးထားခံရမယ္ လို႔ မထင္ထားခဲ့မိဘူး
ေလ။ အခုေတာ့ ေျမေအာက္ခန္း ထဲမွာ
တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ ၿပီ။ သူတို႔ကို ဘာေၾကာင့္ဖမ္း
ဆီးထားတယ္ ဆိုတာ မသိရေသးဘူး။
ေထာင့္မွာ အိပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္
ေယာက္က လွမ္းေျပာတယ္။
"ေဟ်ာင့္ေတြ ဒီေန႔ညက Halloween
ပဲ ကြ"
"Halloween ဆိုေတာ့ မင္းက သၾကားလံုး
ေတာင္းခ်င္လို႔လား ?"
"မဟုတ္ပါဘူး ငါတို႔မွာ ဖေယာင္းတိုင္
ေတြ ႐ွိတယ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ ထမင္းစားဖို႔
အခ်ိန္နီးေနၿပီ မဟုတ္လား။ ?"
"ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္း ထမင္းပန္းကန္
ေတြ လာပို႔သြားၿပီ"
"ငါတို္႔ ၇ေယာက္ရဲ႕ ပန္းကန္ထဲက
ထမင္းတစ္ဆုပ္စီ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္မွာ
ထည့္ၾကမယ္။ ၿပီးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း
ၿပီး အေမွာင္ထဲက လူေတြကို အကူအညီ
ေတာင္းရ ေအာင္လား"
"ျဖစ္ပါ့မလား?" သူ႔အသံက အနည္းငယ္
တုန္ေနတယ္။
"ေၾကာက္ေနတာမ်ား လား"
"ေၾကာက္တယ္ေတာ့ လည္း မဟုတ္ပါဘူး
အကူအညီေတာင္းဆိုေတာ့လည္း
ေတာင္းၾကတာေပါ့"
တစ္ေယာက္လက္ေပၚ တစ္ေယာက္ထပ္
ထားလိုက္ရင္း
"အေမွာင္ထဲက လူ အေမွာင္ထဲကလူ
က်ေနာ္တို႔ကို ကူညီပါ
က်ေနာ္တို႔ဒီေနရာကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္ပါ
တယ္
က်ေနာ္တို႔ကို ကူညီပါ
ကူညီပါ"
ၿပီးေတာ့ အသံေတြကို နားေထာင္ၾကည့္ေန
တယ္။ အားလံုးဝိုင္းရီလိုက္ျကတယ္။
"ေရာက္လည္း ေရာက္မလာပါဘူး ဟားဟ"
"Happy Halloween"သူတို႔ ေနာက္က
အသံ တစ္ခုၾကားလိုက္ရတယ္။
အရိပ္မဲႀကီး တစ္ခုပါ။
"မင္းတို႔ ေတာင္းတဲ့ အကူအညီကိုငါၾကား
ပါတယ္။ ငါ့အေနနဲ႔ လည္းကူညီခ်င္တယ္။
မင္းတို႔ ဒီအိမ္က လူေတြကို ဘယ္လိုမွမထိ
ခိုက္ပဲ ထြက္သြားလို႔ မရႏိုင္ဘူးဆိုတာ
မင္းတို႔ နားလည္တယ္မဟုတ္လား"
"အဲ့ဒါဆို က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ေတြ ေသမွ
ထြက္ေျပးလို႔ ရႏိုင္မယ္ ဆိုတာမ်ိုး လား
အဲ့ဒီလို သာဆို ဒီကထြက္လည္း ေထာင္က
မလြတ္ႏိုင္ဘူး ေလ"
"အဲ့လိုေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူး။ အခု
ငါေပးတဲ့ အရာကို အသံုးခ်လိုက္ရင္ မင္းတို႔
ဘာမွမျဖစ္ ျပသနာဟာ ၿပီးသြားလိမ့္မယ္။"
"ဒါ နဲ႔ခင္ဗ်ားက တစ္ျခားအေမွာင္ထဲက
အရာေတြလို အေပးအယူမိ်ဳး မ႐ွိဘူးလား?"
"႐ွိပါတယ္ ။ မင္းတို႔ ေနာက္ေတာ့သိရပါလိမ့္
မယ္ ။ ဒီေတာ့မင္းတို႔ သေဘာတူလား ။
မတူဘူး ဆို ငါ့ေနရာကို ငါျပန္ရမယ္"
"ဟုတ္ က်ေနာ္တို႔ သေဘာတူပါတယ္"
"အင္း ဒီပစၥည္းကို အသံုးခ်" သူတို႔လက္ထဲ
အရာတစ္ခုကို လွမ္းပစ္ေပးလိုက္ၿပီးေနာက္
အရိပ္မဲႀကီးဟာ အေမွာင္ထုၾကားေပ်ာက္
ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။
အရိပ္မဲ ႀကီးေပးခဲ့တာ ေသနတ္ခုႏွစ္လက္ပါ
"ေသနတ္ဆိုေတာ့ ငါတို႔က ပစ္ရမွာလား"
ငါတို႔ ေသာ့ခေလာက္ အရင္ပစ္ၾကတာေပါ့။
ေသာ့ခေလာက္ဖြင့္သြားတဲ့အခါ အက်ဥ္းခန္း
ေလးထဲက ေနသူတို႔ထြက္လာခဲ့တယ္။
သူတို္႔ေ႐ွ႕ကို လူသံႀကီးတစ္ေယာက္ေလ်ွာက္
လာေနတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ပံုစံဟာ မူမမွန္ပဲ ႐ူး
ႏွမ္းေနပံု ေပၚတယ္။ ေဘးနားမွာလူႏွစ္
ေယာက္ ထပ္ေပၚလာတယ္။ သူတို႔မပစ္ပဲ
ေနလို႔မရေတာ့မွန္း သတိထားမိလိုက္ၾက
တယ္။ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ မ်က္လံုးမွိတ္
အားကုန္ပစ္လိုက္ၿပီးေနာက္ မ်က္လံုးဖြင့္
ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ၾကမ္းျပင္မွာ ျပန္႔က်ဲေန
တဲ့ သၾကားလံုးပုံႀကီးကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။
လူသန္ႀကီး ဝတ္ထားတဲ့ မီးခိုးေရာင္အက်ီၤ
ကသၾကားလံုးပံုေတြ ၾကားမွာ။
"ဒီေသနတ္နဲ႔ ပစ္လိုက္ရင္ လူေတြဟာ
သၾကားလံုးေတြ ျဖစ္သြားတာထင္တယ္"
"သၾကားလံုးေတြက လွၿပီး
အေရာင္အေသြးစံုလိုက္တာ
ငါနည္းနည္းစားၾကည့္ခ်င္တယ္"
"ငါေရာပဲ "
"စားေကာင္းတယ္ စားၾကည့္ပါလား"
အခ်င္းခ်င္း သၾကားလံုးစားဖို႔ေျပာရင္း
သူတို႔အကုန္လံုးသၾကားလံုးေတြကို စား
မိၾကတယ္။ ထူးျခားတာက သၾကားလံုးေတြ
ဟာ ဗိုက္မဝတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သၾကားလံုး
ေတြကို ထပ္စားခ်င္ေနေသးတယ္"
သူတို႔ အေ႐ွ႕ကို ထြက္လာတဲ့အခါ
အလားတူ ေယာက္်ားႀကီး ႏွစ္ေယာက္ကို
ေတြ႔တယ္။ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္လိုက္ သၾကားလံုး
ေတြ စားလိုက္နဲ႔ အကုန္လံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြ
ကို သူတို႔ဟာ သၾကားလံုးေတြပဲ လို႔ျမင္ၾက
တယ္။
သူတို႔ လမ္းမေပၚေရာက္သြားတဲ့ အခါ
လူတိုင္းကို သၾကားလံုးေတြ အမွတ္နဲ႔
ဝိုင္းပစ္ခတ္ၾကတယ္။
သၾကားလံုးေတြစားရင္း ေလးလံေမာပန္း
သြားၿပီးေနာက္ ေနာက္ေန႔ မနက္ အိပ္ယာက
သူတို႔ ႏိုးလာတဲ့အခါ ေတာင္ေတြစီထားတဲ့
ေတာင္တန္းေတြလို တစ္စီတစ္တန္းထဲ
႐ွိေနတဲ႔ သၾကားလံုးေတာင္တန္းကို လွမ္းျမင္
ရတယ္တဲ့ ။
အရိပ္ႀကီးေျပာတဲ့"ေနာက္တာ့သေဘာေပါက္မယ္" ဆိုတဲ့ အရာကို သေဘာေပါက္သြား
ခဲ့တယ္။
"အခုဆိုရင္ ဒီၿမိဳ႕ကလူေတြဟာ
လူဦးေရ စာရင္းထဲက တေျဖးေျဖးေပ်ာက္
ကြယ္သြားေတာ့မွာ "
ၿမိဳ႕လူဦးေရ စားရင္းက တေျဖးေျဖးေပ်ာကိ
ကြယ္သြားၾကမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္.သူတို႔
ဟာ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ရဲေတြဖမ္းဆီးတာကို ေတာ့
ခံရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အျမဲတမ္းေနာင္တရျခင္း ကို
ခံစားေနရပါတယ္။
သူတို႔ဟာ သၾကားလံုးေတာင္ႀကီးဆီကို
သၾကားလံုးေတြ လာယူသြားတက္ၾကတယ္။
Halloween ညတိုင္းသၾကားလံုးလာေတာင္း
တဲ့ကေလးေတြနဲ႔ မိဘမဲ့ေဂဟာက အျပင္
မထြက္ရတဲ့ ကေလးေတြကို သၾကားလံုး
ေတြ လက္ေဆာင္ေပးတက္တယ္။
တစ္ခု ပဲHalloween ညေတြမွာ
သၾကားလံုးေတြ ဆီက ငိုၿငီးသံေတြ ၾကားရ
တက္တယ္။
ဒုိဒို
31.10.2017
Comments
Post a Comment